Moeder-dochterkookweek...

Afgelopen zondag begon deze cursusweek met 3 stellen moeders en dochters, leuk! Het was prachtig weer om ze te verwelkomen en we hoopten dat het de hele week zo zou blijven. Helaas is het soms toch wat somber en kouder, maar vandaag was het 24 gr en absoluut zonnig. We hebben al heel wat recepten gemaakt, schotels geserveerd, wijnen erbij geproefd...
Hieronder een impressie:

Cheesecake met witte chocolade

Oeufs mollets op het punt de oven in te gaan...

Pompoenbrood met salie

gevogelteterrine met rode paprika

Lekker samen kokkerellen...

Moeder en dochter...

St Jacques in sauce Mornay

De terrine 'ingepakt'...

Met blijdschap...

Ja, die strekking heeft het zo ongeveer... met blijdschap geven we kennis van het voortleven van ons bijenvolk, hieperdepiep!
We hadden er weinig vertrouwen meer in met die koude-aanvallen van de afgelopen maand. Steeds kwamen er bijen uit de kast en hup... was er weer vorst, tot we er geen meer zagen.
Vandaag zagen we eindelijk weer een kluitje bijtjes, maar nu met stuifmeel aan hun pootjes, dus dat betekent dat er in de kast gevoederd moet worden... nieuw broed... dus nieuwe bijen! We zijn op zijn minst hoopvol gestemd.

 

Twee weken geleden heeft Ton ze nog bijgevoerd met suiker, maar hij had geen enkele hoop meer... des te groter is de blijdschap hier!

Op dit moment bloeien er ook al veel bloemen (wel of geen zon, de sleutelbloemen staan er!) en is er dus ook voldoende stuifmeel om binnen te halen. Dat is het gele klompje op de bovenste foto...

Ook hier is de verwachting dat het over een week 18 graden zal zijn, ik hoop het van harte. Bij het werken in de tuin zagen we al de knoppen in de fruitbomen die als het ware staan te wachten op de eerste echt zonnige dag. Ik denk dat dan in één dag alle bloesem uitkomt. Als een ware paparazzo zal ik in mijn tuin liggen om dat vast te leggen, reken maar!

Nu het zonnetje nog...

Vervolg Klus -en genietweek

Weer een paar dagen verder... Op de klussenlijst is inmiddels al veel afgevinkt. Super! Omdat het allemaal zo snel gaat zet ik er af en toe wat klusjes tussen. Dat is lachen geblazen, want dan word ik natuurlijk te grazen genomen... zo komt er geen eind aan de lijst.
Tot nu toe is het toch redelijk mooi weer geworden en vorderen de buitenklussen vlot. De tuin wordt leger, meer geordend, er ontstaat ruimte voor groei, er worden oude verhoute planten verwijderd en vervangen door nieuwe.
Ik voel me en soort van prinses met een grote, lieve tuingarde! Alsof ik me in zo'n tuinprogramma bevind, waar men een metamorfose van een week in een uur laat zien... van die snelheid! De mannen staan onverminderd te hakken in de geul en brengen verborgen schatten naar boven, paardehoeven, een oude plastic auto.
Ze staan als relikwie in de heg... Maar de geul nadert de overkant (20m) en morgen is deze klus waarschijnlijk geklaard. Inmiddels worden er ook nog slaapkamerdeuren  gebeitst.

.......................

Vandaag zijn we de dag begonnen met een marktbezoek, even van het erf en de klussen af, leuke winkeltjes bezocht en vanmiddag weer aan de slag. De geul is dicht!
Het gordijn is af!
Er wordt verder schoongemaakt...

Naar boven gespit in de geul...

De vierde dag... de geul kan weer dicht!

Gordijn in de gîte af...

De border opgeschoond...

Hanne reinigt de krochten...

De geulvondst in zijn totaal...

Pâques 2013

Pasen stond voor ons in het teken van de kick-off van het seizoen, de klus - en genietweek. We verwelkomden de afgelopen dagen vele gasten en nu na een eerste werkdag zijn we al een geolied team wat vele klussen te lijf is gegaan.
Vandaag werd een een geul van 60 cm diep gespit (met vele stenen in de grond) voor een leiding van telefoon en internet naar de gîte. Wie denkt dat hier op het platteland ook alles zomaar draadloos kan, komt van een koude kermis thuis...
Harde arbeid, 2 mannen, hele dag, 4 meter gedaan... nog 16 te gaan!
Een wilg geheel geknot en volop wilge-takken in het huis en veel brandhout voor in de kachel!
Een grote bejaarde appelboom, die oud en moe was en zijn dagen zat... is geveld. Helaas. Een jonkie staat vol ongeduld te wachten om zijn plaats in te nemen en in de kuil geplaatst te worden. Opgaan, blinken en verzinken, voor wie geldt het niet...
Alle ramen zijn binnen en buiten gelapt, er zijn gordijnen gewassen, rozen - en vlinderstruiken gesnoeid.
Keukenkastjes voor de nieuwe keuken in de gîte zijn in elkaar gezet en keukenkrukken staan geschuurd klaar om morgen een verfje te krijgen. Er zijn kussens genaaid en gordijnen geknipt... WAUW! Met 10 paar handen en veel werkzin gaat het hard!
Wat het genieten betreft (als je dat al apart wilt zien) is er gewandeld (zulk mooi weer vanmiddag!) geborreld, gegeten en onbedaarlijk veel gelachen aan tafel. Zoals een gast zei: de klik is er duidelijk!
Op naar een volgende dag, waar Ton en ik als vliegende keeps bij zijn om al die energie te stroomlijnen, instructies te geven, alle benodigde spullen aan te reiken en... onze dankbaarheid te tonen.  
En zo leuk om hier samen aan het werk te zijn! En toen ik vanmiddag eventjes - tussen de boormachine en een knoop zoeken in - stil op de trap ging zitten om adem te halen en mijn zegening te tellen, realiseerde ik me dat mijn verlangen van destijds en de ervaring van vandaag op zo'n moment samenvallen... Dit was wat ik wilde met onze plek hier!
Samen genieten, bouwen, creëren en ik ben er zo blij mee.
Wordt vervolgd...

Klussen in de gîte 2

Al het voorbereidende werk in de gîte is nu gedaan. De muren zijn gevuld, gepleisterd en herschilderd, de wand geëgaliseerd en ook geschilderd en alle zaken zijn exact gemeten en aangeschaft. Nu komt het 'leuke' werk, de vloer leggen en de keuken plaatsen. Bij ieder onderdeel vieren we nu hoe het opknapt en comfortabeler wordt. Ik ben zelfs al zo ver gegaan een kleurige lap voor een gordijn aan te schaffen... maar we zien wel of dat allemaal past. Spannend ook want nu zal blijken of het allemaal goed 'matcht'...

Nog een weekje te gaan voor de begin van de klus - en genietweek. Tien mensen gaan komen, 20 handen!!!!, er liggen klussen klaar voor binnen en buiten, al naar gelang hoe het weer is... En dat is dan gelijk de kickoff van ons seizoen.

Ik ben er klaar voor. Lekker uitgerust tijdens de lange winter en uitziend naar de levendigheid van gasten om ons heen!

Vensterbankje

Dit wordt echt een before and after blogje... 
Afgelopen week heb ik het laatste vensterbankje in huis voorzien van authentieke tegels. De vorige eigenaresse, Rosalie, had een soort tegelobsessie... nou ja, ze deed het gewoon graag. Alles wat betegeld kon worden is ook voorzien en ook nog eens met allemaal verschillende soorten en kleuren. Ik dacht, als ik het nu niet doe, gebeurt het nooit meer. Je went er namelijk aan... en ziet het niet meer, maar lelijk was het! Van vrienden had ik een kistje terres cuites gekregen, de tegels waarmee vroeger vloeren en vensterbanken 'bekleed' werden. Vierkante stukken gebakken klei, geen een precies hetzelfde van vorm of kleur. Lekker boerig, dus dat past veel beter in ons landelijke huis.
Eigenlijk was het weghakken van de oude tegels het meeste werk, die lagen goed vast in het cement! Afijn, een paar uur hakken is ook lekker, sport ging niet door vanwege de sneeuw en zo kwam ik aan mijn noodzakelijke uurtjes  "bouger".
Toen tegels geplakt, de zijkanten op maat gemaakt (met hulp van Ton, die ze sleep) en de volgende dag gevoegd... Klaar! En trots, ik vind het echt mooi geworden, weer een stukje 'gerestaureerd'!

In het begin herstelden we vanuit haast ook veel met nieuwe materialen, naar oude bouwmaterialen moet je immers soms lang zoeken. Maar de tweede slag is om het echt goed en passend te doen en ook... om een mooie combinatie met het nieuwe te maken! Ik heb langzamerhand de ervaring dat echt authentiek vrijwel altijd naadloos samengaat met tijdloos nieuw.

Dit is het eindresultaat.

Cradle to cradle

Oftewel: alle gebruikte materialen zouden na hun leven in het ene product nuttig kunnen worden ingezet in een ander product, in de breedste zin des woords, liefst milieu-neutraal. De kringloop is dan compleet.
Op mijn eigen wijze probeerde ik daartoe vandaag een steentje bij te dragen. Een van de principes van cradle 2 cradle is: probeer goed te zijn in plaats van minder slecht...hum.
Twee jaar geleden kreeg ik van een schoonzus een hoes voor bovenop de wasmachine. Wellicht een aankoop waar je van denkt, wat voegt het toe? Maar alla, zij is ook van c 2 c en hij was van mooi, gewatteerd materiaal gemaakt, dus heb ik hem aangenomen. In het kader van: wat je allemaal niet kan gebruiken op een boerderij met een gastenhuis!
Vandaag opnieuw opruimacties (we maken ons immers klaar voor het komende seizoen), waarbij die hoes en een probleem rond een stofferinkje samenvielen...
Eureka!
Uitleg: Als Ton mensen masseert gebruikt hij soms een rol voor onder de knieeën, dat geeft ontspanning in de rug.
Die rol heb ik ooit gemaakt voor hem maar deze was inmiddels vettig geworden van alle massageoliën, dus zocht ik daarvoor een wasbaar alternatief.
Tja, zonneklaar: wasmachinehoes wordt wasbare hoes massagerol, precies het goede materiaal ervoor...

Dus even achter de naaimachine gekropen en zie hier het resultaat. De restjes gebruik ik voor kussenvulling.

Eind van de dag vraag ik me af: Wat is dat toch op zo'n dag? Ik neem me voor heel andere dingen te gaan doen - heb deze week eigenlijk een strak programma - evenals Ton... en dan gaan we beiden dingen doen die 'ontstaan' tijdens het werken aan iets anders. Is deze dag met iets omgeven wat wij oppikken? We hebben dat namelijk nooit tegelijkertijd...
Afijn, hij bedacht dus werkenderwijs een zolderkast van binnen te gaan aftimmeren (hij was ernaast bezig een binnendeur beter af te hangen) en daar mijn schilderijen (droog) op te gaan bergen.
Toen ik thuiskwam van mijn conversatieles had hij, heel komisch, een expo ingericht in de zolderkast... De portretten van diverse mensen keken elkaar diep in de ogen, zo klein, ha ha!
Grapje van hem, we hebben er hartelijk om gelachen, en het is zichtbaar gemaakte liefde, dat óók!