Bezoek Kaasmuseum (Livarot)

Vandaag zijn we in het kader van de herfstkookweek naar het kaasmuseum in Livarot geweest, zo'n 80 km noordwaarts. Een leuke rondleiding, heel professioneel ook. D.m.v. films en een overkoepelde gang dwars door de fabriek konden we alle bedrijfsprocessen op de voet volgen, heel interessant en afwisselend. Hoe de hoogwaardige melk van de Normandische koe verzameld wordt en daar tot vier beroemde kazen - met AOC status!- verwerkt wordt, nl. de Livarot, Camembert, Pont L'éveque en Neuf Chatel.

Natúúrlijk hebben we ze allemaal gekocht (in de lait cru-versie i.p.v. gepasteuriseerd, want met méér smaak) en thuis bij de lunch uitgebreid geproefd en vergeleken onder het genot van een wijntje en met rozijnenbrood! Daar is een kookweek een uitgelezen moment voor, niet? Iedereen had zo zijn of haar voorkeur...





De auto waar vroeger de kazen mee werden bezorgd...

We hebben een leuke week en koken wederom de sterren van de hemel...morgen wordt een Cassouletdag omdat één deelnemer dat écht eens helemaal in de Franse versie wil maken, dus met verse witte bonen en worstjes enzo... Weer een ander gaat een kaasterrine maken met verse vijgencompôte...en de derde stort zich op een soezenring als dessert. De boodschappen zijn binnen en we gaan het allemaal weer maken, dat wordt weer smullen!



Aangeschoven aan het kookeiland om het diner te 'bespreken'...



Groentesoep...

Afgelopen weekend een van de laatste werkronden door de moestuin gemaakt, gerooid, opgeruimd en nog enkele zaken geoogst...genoeg voor wat flinke pannen groentesoep!
Ongelofelijk toch dat een enkel courgettezaadje toch zo'n enorme plant oplevert die ons de hele zomer van joekels van courgettes heeft voorzien...

Bij het rooien ervaar ik steeds dat de natuur altijd zo overvloedig en gul is (zo gul dat je erover struikelt) en dat dat in ons lichaam ook zo moet werken. De negatieve zijde als een kanker die zich enorm uitzaait en het overneemt in het lichaam, maar ook de andere zijde: ons enorme groeizame en zelfhelende vermogen...afijn, dan denk ik meestal verder weer aan opruimen en klein hakken van de resten en aan de te maken groentesoep van de laatste opbrengst... Maar toch fijn en zinvol daar even contact mee te hebben!

400 flessen Jus de pommes!!

Vandaag was de grote appelpersdag. Ton, Hanne, Eveline en Johan vertrokken hier met 800 kg appels en keerden 5 uur later terug met 400 flessen sap! Ongekend, wat een hoeveelheid. Een aanhanger vol met kratten flessen, nog heet van de pasteurisatie...Eentje tijdens de reis gebroken, maar voor de rest, onovertreffelijk heerlijk! Deze appelperserij gebeurt in een fabriekje dichtbij Preau, dat doordeweeks commercieel werkt en in het weekend -tijdens de herfstweken - hun apparatuur beschikbaar stelt voor particulieren.


Hieronder een korte impressie van hoe dat in zijn werk gaat:

Het begint met het schoonmaken van de flessen...



Appels op de band, die daarna worden gecrushed

Ongeveer 10 frames op elkaar gaan dan onder de pers en onderuit de kraan stroomt dan de verse appelsap. Hier hebben Eveline en Johan 20 liter van in een Jerrycan gedaan om cider van te maken. De rest is verhit tot 80 gr (pasteurisatie) en is door onszelf afgevuld in flessen. Omdat de sap gepasteuriseerd wordt is hij 2 jaar houdbaar.

Warm klusje, al die flessen vullen met de hete appelsap en met een kroonkurk afsluiten.

Kroon op het werk wordt nog het etiket ontwerpen en op de flessen plakken...

Maar nu voelen we ons dus heel erg rijk, met 140 flessen op de plank, bio-sap van eigen bodem voor een heel jaar!

Topjaar appelopbrengst!

Vandaag hebben Ton en Hanne, vriendin, alle appels geplukt en geraapt. Morgen is het zover, dan gaan we onze 300 kg appels - samen met die van Johan en Eveline, die dit jaar 500 kg hebben!! - tot sap laten verwerken. Wat een enorme opbrengst vergeleken met vorig jaar, toen we gezamenlijk tot 200 kg kwamen.
Het prachtige, warme voorjaar met zijn vele bloesems heeft tot deze volle kisten geleid!

Wel een probleem hoe we ze bij de appelperserij krijgen, want onze huurauto heeft geen trekhaak dus is het onmogelijk de aanhanger te gebruiken...dat vraagt nog om een oplossing...
De 800 kg appels gaat waarschijnlijk 400 flessen appelsap opleveren. Ik ben heel erg benieuwd hoe zoet van smaak hij deze keer is.
Toen we aan het eind van de dag in het laatste zonnetje nog een glaasje wijn dronken in de tuin, keken we heel voldaan en ook een beetje weemoedig naar de lege bomen...Een beeld wat het volgende seizoen definitief inluidt.

Druiven gehackt!

Bij thuiskomst na een weekje Nederland zat er geen druif meer aan de boom! Allemaal opgegeten door de vogels en de wespen. We hadden ze nog even laten hangen zodat ze nog iets zoeter konden worden, maar dat bleek dus net iets te lang! Oké, ik hoop maar dat ze er lekker van genoten hebben en ze hiermee de winter goed gaan doorkomen...

Gestrand in Gent...

Op de terugreis naar Frankrijk zijn we voor de tweede keer dit jaar met de auto gestrand, nu nét voor Gent (vorige keer Lille). Een vrachtwagen vóór ons kreeg een klapband en allerlei onderdelen vlogen daardoor over de rijbaan, o.a. onder onze auto. Gelukkig geen ongelukken maar wel met vijf kapotte auto's aan de kant en met allemaal veel schade. De voorkant en bodemplaat is onder onze auto vandaan gescheurd en veel schade aan leidingen die daar lopen. Wat een ongein! Dan begint het wachten op politie, sleepdienst, taxi naar hotel (want al laat) en de dag erop vervangend vervoer naar huis.
Thuisgekomen volgen er allerlei gesprekken met verzekering e.d. Als de auto weer gerepareerd is, mogen we hem gaan halen in Gent, ook weer 6 uur heen en 6 uur terug...Kortom, wat een gedoe! Maar ja, we zitten veel op de weg en lopen dan ook bovengemiddeld kans op dit soort dingen. It's all in the game...

Boodschappen doen

Fransen lijken een aangeboren liefde te hebben voor voedsel, eten en koken! Er wordt hier niet voor niets gezegd: of je éét met Fransen of je práát over eten met Fransen... Kortom, eten staat hier altijd centraal. Of je nu de klusjesman, loodgieter, postbode of de man van de sleepdienst spreekt, binnen vijf minuten gaat het over eten, écht waar! Als kok vind ik dat heerlijk en ze zijn altijd bereid me een tip of recept te geven, zeer aimabel!

Boodschappen doen is hier ook van een andere orde. Waar ik in Nederland nog wel eens gehaaste mensen zie in de supermarkt, tref ik hier vaak discussiërende mensen; "Zullen we het weekend dit of dat en wat drinken we daar dan bij?" Op de markt is dat nog veel sterker, omdat de markt in Frankrijk - in tegenstelling tot Nederland - een verzameling van kwaliteits - en streekproducten is. Hier ga je juist voor bijzonder voedsel naar de markt, die dan ook echt duurder is dan de supermarché.
Bij de kaaskraam wordt elk stukje kaas zorgvuldig uitgezocht, soms geproefd...en de rij wachtenden luistert en geniet mee. Geen teken van ophaasten of ergernis, wellicht ook not done hier om dat te laten blijken. Adorable...

Als ik door Bellême rijdt - dichtbijzijnde kleine dorp met winkels - tref ik naast de twee grote supermarkten, 3 slagers, 2 traiteurs, verschillende bakkers annex patisserieën/chocolatiers, rôtisseries (gebraden vlees), fromageries, poisonneries, groenteboertjes en 2 cavistes...allemaal specialistische winkeltjes. Ook op zondagochtend zijn deze open, nét als de marktkraampjes. Het is er gezellig druk, verse broodjes en taartjes voor in de ochtend, vers vlees voor de lunch, een mooie wijn om te drinken of om mee te nemen, samen met een bosje bloemen. Ik vind dat er altijd relaxed uitzien. Je hoeft niet al zaterdag alles van tevoren te plannen en in te kopen maar doet het op weg naar je bezoek...of nét voor je gaat eten. Alles kakelvers.
Samenzijn gaat hier dus nooit zonder eten. Dat is waar ik zo van hou hier!