Frans denken...

Met de komst van een nieuw najaarsseizoen is het tijd om me in de Franse lessen te storten. Afgelopen jaar heb ik een jaartje over geslagen...maar gemerkt dat ik dan veel franse woorden 'verlies'. Wat ik wél doe is Franse tijdschriften lezen, omdat ik dat leuk vind (m.n. over de franse keuken en oude huizen opknappen) en dan tegelijkertijd mijn woordenschat vergroot...
Zo las ik in Le Gourmand over een speciaal soort mozzarella wat ze hier gebruiken om te cuisineren (koken), dus niet rauw te gebruiken voor in de salade. Cuisineren, ik wist gelijk wat ze bedoelden maar kon toch de eerste paar seconden niet op het Nederlandse woord komen. Eventjes maar, en tóch een teken dat ik gaandeweg meer in het Frans aan het denken ben...
Zo ook op de rommelmarkt waar ik altijd op zoek ben naar blauw-wit serviesgoed. Ik zag alle kleuren van de regenboog maar geen blauw-wit tot op het laatste kraampje...Ah, OUI   BLEU, zei ik blij in mezelf!!!
Ik schrok ervan, hé, ik denk bleu i.p.v. blauw...
Afijn, nu weer wekelijks converseren op privé-les en via internetlessen de rest bijspijkeren...echt een activiteit voor najaar en winter! Heerlijk, die afwisseling.


Jawel, Delfs blauw!



Pompoenen gerooid!

De steeltjes zijn uit/ingedroogd en vertonen scheurachtige kerfjes, nu kunnen ze geoogst worden. Ze zijn klein gebleven maar het zijn er wel 12! Ik denk dan in twaalf schotels, soepen, salades, hmmm. Ik ben gek op pompoen, met name op de speciale zoetheid ervan. Kan me helemaal vervuld voelen van zo'n soepje, warm, kruidig, zoet. Er staan ook nog zes grote selderijknollen in de moestuin. Daar zijn heerlijke vegetarische gerechtjes van te maken, dus koester ik ze nog even op dat plekje. Een onderschatte wintergroente overigens!
Verder eten we nu volop van de paarse spekstokbonen / sperziebonen, die overigens felgroen worden als je ze kookt. En ze zijn héérlijk!

Recept pompoensalade: rooster grove pompoenstukken in de oven met olijfolie, peper, zout en knoflook en rozemarijn tot ze beetgaar zijn. Maak een blik kikkererwten open en giet af en spoel ze even om met koud water.

Leg in een slaschaal een laag rucolablaadjes, daarop de kikkererwten, dan de pompoenstukken en vervolgens een verkruimelde geitenkaas. Overgiet met een dressinkje van olijfolie, mosterd, p+z, beetje azijn....en smullen maar!

On top...

                                                             Need I more to say?

Champignons?

Eergisteren schreef ik dat de herfst zichtbaar aan het worden is en vandaag zag ik een groepje paddestoelen achter de schuur waar ik zeker van weet dat ze er twee dagen gelden nog niet stonden...wat groeien die dingen hard!!

Over champignons gesproken...hier is dat de verzamelnaam voor alle paddestoelen. In oktober gaan we ze weer zoeken en dat zijn dan voornamelijk cèpes (eekhoorntjesbrood) en pieds de moutons (heten in NL ook zo). Wie cantharellen vindt mag van geluk spreken...Maar cèpes kun je hier plukken in kilo's tegelijk. Meestal zijn ze heel groot dus dat gaat snel. Zelf vind ik pieds de moutons een veel fijnere smaak hebben, maar die zijn dan ook moeilijker te vinden. Jean-Marc - bij wie we ons haardhout kopen - kent de goede plekken in het bos van Bellême en wijst die 'bij benadering' aan. We hebben ons laten vertellen dat dat bijzonder is, omdat ze dat meestal niet willen verklappen. Veel hebben we er daar niet gevonden dus of het waar is...? In de kookweek van oktober gaan we weer champignons plukken en gezamenlijk klaarmaken. Ik maak nu alvast een speurtocht naar nieuwe recepten met de verschillende paddestoelen...om in de stemming te komen! En ga morgen bij het postkantoor een gratis paddestoelenwijzer halen, zodat ik ze nog beter kan herkennen. Overigens kun je met je buit paddestoelen naar elke apotheker in het dorp om ze te laten checken op eetbaarheid...dus mis kan het niet gaan!

Salut zwaluwen en zomer!

Gisteren zagen we vroeg in de ochtend een grote zwerm boerenzwaluwen boven het huis cirkelen. Ze maakten de indruk dat ze zich aan het verzamelen waren voor de grote reis zuidwaarts. Als er nog eentje in onze schuur was achtergebleven, moest ie nu wel héél snel inpakken en wegwezen... Nog even een kleine pauze op de telefoondraden en dan klaar voor vertrek!

Een mooi gezicht die vogeltrek en tegelijkertijd zó de opmaat voor de herfst. Alhoewel het hier nog heel behaaglijk is qua temperatuur en ook zonnig (vandaag buiten gelunched en gegeten) gaat de wingerd toch langzaam richting rood en zien we meer bessen dan bloemen in de tuin. We snoeien nog veel fruitboom-uitlopers bij, eten een van de laatste slakropjes uit de tuin, hebben nog snel wat aardbeiplanten voor volgend jaar in de aarde gezet... kortom toch wel beetje afscheid van de zomer.

Appelig...

Toen ik met mijn vader - die hier nu is - een rondje door de tuin maakte, zag ik dat de appelbomen wel héél zwaar 'overhingen' met appels. Ook alle (te) lange takken hingen vol. Niet onverwacht natuurlijk na het mooie voorjaar met zijn uitbundige bloesems! In de boomgaarden om ons heen zag ik al dat de boeren met stokken de volle takken ondersteunden tot er geoogst kan worden...

Voor het zover is nog even aan het werk in de boomgaard: ik heb de lange takken zonder appels (en ook sommigen mét) gesnoeid, zodat ik er weer een beetje onderdoor kan kijken en lopen. Onder de boom lag het al vol met afgevallen appels maar nu - door het aanraken met snoeien - lag het helemaal vol, mooi vers en aangedaan en verrot door elkaar.
Ik heb in ieder geval één grote mand vol geraapt met goede appels om te verwerken en de rest is voor de wespen en mag vervolgens de grond onder de boom gaan verrijken.
Het verwerken ging als volgt: wassen, rotte plekjes eruit, in stukken (checken op wormen) en vervolgens de extracteur in. In principe kunnen de wormen mee de pan in, maar dat is me toch te landelijk...

De extracteur is het apparaat rechts hiernaast, waar in de onderste pan water kookt en via stoom appelsap (2e pan) uit de appelstukjes (3e pan)stoomt. Het gewonnen appelsap stroomt - gepasteuriseerd door de hitte - door een slangetje de fles in. De drie flessen zijn alledrie verschillend van kleur en dus zoetheid, leuk!
Wat achterblijft is appelpulp - die ik via een passeerzeef ontdoe van schil en klokhuizen en -waarvan ik met toevoeging van water, suiker en kaneel nog heerlijke appelmoes maak. Rond 17 uur ben ik begonnen, 21 uur waste ik - behoorlijk appelig - de laatste pan af.
11 potten appelmoes rijker (wintervoorraad geheel op peil) en al 3 flessen zelfgeperst appelsap. Het viel me nog tegen hoe lang het duurt en hoe weinig appelsap er via deze manier uit de appels komt. Doe ik nooit meer. Professioneel laten persen is dus verreweg de beste methode!
Ik kijk hier zo blij omdat ik na 15 kg schoonmaken met het allerlaatste vergiet gesneden appels sta...

En wat vanmiddag nog op de grond onder de appelboom lag heb ik getransformeerd tot voedsel wat nu in de koel - en voorraadkast staat. Daar ben ik trots op! Je kunt hier met recht van de grond eten en de herfst mag komen! Alhoewel het hier gisteren nog zomers warm was in de tuin, heerlijk!

Stormschade te gelde gemaakt

Ook hier in de afgelopen weken fors onweer en storm gehad en dus afgerukte takken. Ik had er die nacht wel zorgen van want we hadden een stel kampeerders en die zag ik in mijn verbeelding ‘opstijgen’...wat gelukkig niet gebeurd is.

Het is nog geen automatisme geworden voor ons om dan zo’n volgende dag de bomen te inspecteren...Vaak komen we er dan later bij toeval achter en heeft de desbetreffende boom een grote wond opgelopen, waardoor hij kwetsbaar wordt voor ziektes. Tot nu toe hebben we geluk gehad en heelde de bomen zichzelf, met als enig overblijfsel een misvorming. Nu waren we er op tijd bij omdat het zo in het zicht hing. Het ging om een forse tak van de grauwe abeel, althans dat vermoeden hebben we na een speurtocht op internet en in de verschillende boeken.

De tak is nu mooi recht afgezaagd, zodat de wond beter geneest, en de rest verwerkt tot brandhout voor over 2 jaar.

Je ziet, er is hier altijd werk in en om het huis...