Loooooommm...

De zoveelste dag op een rij dik boven de dertig graden... weet niet eens goed meer wanneer dit begon als gevolg van een soort van 'warmte-geheugenverlies'. Voor mijn gevoel al lange tijd. Des te blijer zijn we met ons ruime opzet-zwembad! In eerste instantie aangeschaft omdat de kleinkinderen kwamen logeren, maar al die weken erna liggen wij er dus zelf dagelijks in. Met deze hoge temperaturen een uitkomst om me een beetje fris te blijven voelen en nog ergens toe te komen.  
Met dit weer staan we vroeg op om toch eerst nog wat te klussen, want al die nieuwe ramen brengen veel schilderwerk met zich mee. Na midi wordt het echt te warm. Dus ons motto is 's morgens peindre/laquer, 's middags piscine. En ijsjes natuurlijk, zelfs voor Foppe! Ik las gisteren dat dit hete weer lastig is voor honden omdat zij enkel kunnen transpireren via hun voetzolen en tong. Ze gaven de tip om hondekoekjes in te vriezen in een muffinblik (en die bakjes dus eerst af te vullen met water). De hond ziet het koekje in het ijs (ruikt het waarschijnlijk ook), gaat likken totdat hij erbij komt, koelt ondertussen zijn tong en koelt daarmee zelf ook af. Listig!
Zo gezegd, zo gedaan. Lang niet íeder idee van Pinterest werkt, maar dit wel! Gisteren waren hier nog twee andere honden en die knabbelden ook enthousiast eraan. Een volgend honden-idee was een zwembadje met een klein laagje water erin om met zijn voeten in te kunnen staan. Ton heeft zo'n blauwe schelp gevuld maar hoe ik Foppe ook uitnodigde met de bal erin en hem er zelfs een beetje introk met zijn voorpoten, dit vond hij een buitengewoon STOM idee. Hij liep luid snuivend van me weg...
Vandaag  heeft Ton ons zwembad leeg laten lopen (hitte zorgt snel voor alg, ondanks de toegevoegde zouten) en weer schoon gevuld vanuit onze eigen bron, dus daar gaan we zo weer lekker in dobberen! Zo'n dagelijks plonsje op eigen terrein maakt ons wel enthousiast voor een echt zwembad!
Wie weet?

Schilderweek Karin Touw

Deze week hebben wij de deelnemers aan de schilderweek van Karin Touw in logement. Veel van hen zijn hier al meerdere keren geweest, sommigen ook nieuw... Het is weer feest, kleur, gezelligheid, gulle lachsalvo's, behulpzaamheid van iedereen. Een groep die iedereen graag te gast zou willen hebben!
Toch hebben we óók aangekondigd dat dit de laatste keer is dat deze schilderweek hier op La Sauvagère zal worden gehouden. Ton en ik zijn aan het afbouwen en het viel samen met de wens van Karin om na 6 jaar weer eens op een andere locatie in Frankrijk te kunnen schilderen. Win-win. maar voor sommigen toch een schrik. Mede daarom heeft deze week ook een goud randje... vanwege de laatste keer.
Een wat kleinere groep deze keer, 7 schildervrouwen én de moeder van Karin die mét mij kookt en zorgt in de keuken!
Er wordt hard gewerkt en de kleuren spatten weer van het doek af! Hieronder een impressie...

Lenie en ik kunnen natuurlijk niet achterblijven,
dus kleur is bij ons ook een leidend thema!

Een prachtige tuin, 10 km bij ons vandaan
waar we hebben kunnen schetsen.

Met iedereen een rondje lopen, super!

Het weer is overwegend mooi,
maar soms koude wind en wolken,
dus dan weer even het atelier in!

Vandaag: portrettendag...

Veel persoonlijke begeleiding van Karin voor ieder.

Thema eerste dag: manger et boire...

Abrikozenjam maken met de kleintjes!

Onze kleinkinderen zijn hier voor een lange logeerpartij! Superleuk natuurlijk en we doen allemaal kleine, gezellige dingen. Het is mooi weer, dus elke dag in het (voor hun opgezette) grote zwembad, zowieso, maar we zijn ook veel samen in de groentetuin. Framboosjes plukken, peultjes, een kropje sla...
We kijken hoe snel de courgettebloemen een slurfje krijgen en er courgettes aan gaan groeien. We geven 's avonds alle planten water, ieder met een eigen slang, want we hebben er drie! Elkaar natspuiten hoort daar soms ook bij, alhoewel deze oma daar niet zo erg van houdt. 
Afgelopen donderdag hebben we op de markt een kistje jam-abrikozen gekocht (Bergerons, die zijn het lekkerst) en zijn daar 's middags jam van gaan maken. Abrikozen wassen, pit eruit halen, koken met suiker, jampotten schoonkoken en daarna vullen. Het is de lievelingsjam van mij en mijn kleinzoon, dus 25 potten jam, die gaan er wel in! Natuurlijk ook kleine potjes voor de tantes en juffen afgevuld en voor de andere oma's en opa's, en grote potten voor thuis!
's Avonds hebben we nog samen eigen etiketten gemaakt en die er met melk opgeplakt. Klaar is Kees! Smullen maar. Een drukke dag, volgens de kinderen!

Il y a longtemps...

Het is ruim 6 weken geleden dat ik iets geblogd heb! We hebben een erg druk seizoen, met tóch nog vier groepen en ook regelmatig huurders voor de gîte... Enerzijds ontbrak me dus gewoon de tijd om te schrijven maar ik merk dat mijn motivatie daarvoor ook aan het afnemen is. Ik voel nu meer een soort verzadiging, waar vroeger enthousiasme was. C'est la vie, dingen komen en gaan ook weer...

Vorige week was de laatste zangweek op La Sauvagère. Wederom (zesde keer) heel geslaagd en gezellig. Niet zo'n grote zanggroep, maar een aantal creatieve partners waren meegekomen zodat er in elk hoekje wel iemand wat aan het maken was. Leuk!
En ondertussen baadden we de hele dag in klanken, in het atelier, in onze nieuwe 'Grange' (waar een keyboard stond), in de tuin...
Bijzonder. Het was ook een heel warme week, met zelfs een dag van 36 graden.
Om te koken en te zorgen was dat wel erg warm. We hielden ons ook strikt aan een serieuze siësta om in de avond nog voldoende energie te hebben voor warm keukenwerk!
Zoals gewoonlijk werd de week afgesloten met een prachtig concert op vrijdagavond waarbij natuurlijk de meegekomen partners en onze Franse vrienden mee kwamen genieten. Een waardig einde van een mooie traditie!

Toch nog een zwerm...

Ton wordt steeds meer een echte imker. Naast dat we zelf twee bijenkasten hebben staan, logeert er ook eentje bij de buren en eentje bij een andere (weer) beginnende imker in ons dorp. Met zijn bijenspulletje reist hij heen en weer om van alles in de gaten te houden. Zo heeft hij een aantal weken geleden een volk gesplitst, om het natuurlijke zwermen vóór te zijn. Gelukt, nu twee mooie volken, die door hun grootte niet meer zullen gaan zwermen en die we dus niet kwijt kunnen raken. Gisteren werden hij door de pompiers (brandweer/hulpdienst) gebeld met de vraag of hij een zwerm wilde gaan vangen een aantal kilometers verderop. Helaas had die zwerm zich in een grote holle eikenboom genesteld, dus krijg die er nog maar eens uit! Niet dus. Mensen op het platteland lijken zich goed bewust van het belang van de bijen dus een zwerm vangen is een volk erbij voor de bestuiving van ieders fruitboom, nietwaar? Maar een mannetje laten komen die een volk verdelgt, bv vanwege gevaarlijke plek, ja, dat kost ook € 100. Dat zal meespelen in de vraag...
Tijdens onze lunch opeens heftige geluiden vanuit de tuin. Een enorme zwerm rondom de coniferen. Ton schatte hem tussen de 25.000 - 30.000 bijen en vermoedde dat het vanuit zijn eigen kast was. Die hij qua grootte matig inschatte, maar opeens kan zo'n volk enorm groeien en op een warme dag zoals vandaag gebeurt het dan toch! Het zag in ieder geval zwart en wat een luid gezoem! Op dat moment konden we niets doen, eerst moet de zwerm gaan verzamelen (rond koningin) en gaan zitten. Maar hij bleef cirkelen en vloog zo de tuin uit het ruime veld in. Oh, nee...nu zijn we ze kwijt! Ongelofelijk.
Na een snelle boterham ging Ton met Foppe zijn zwerm zoeken in de omgeving, maar nee, hoor, nergens iets gezien of gehoord, jammer.
Kwartiertje later kwam de zwerm in grote getale terug en nestelde zich zoals vanouds in een conifeer, 8 meter van onze eigen bijenkasten. Hij kon hem alsnog vangen. Bijna magisch. Heeft hij hem als het ware naar huis geleid? hoe dan? Met zijn geur? Ton zorgt rond deze tijd altijd voor een reservekast dus we hebben er weer een groot volk bij, klaar in eigen huisje!

De zwerm nat maken, zodat ze in hun val
tijdelijk even niet
kunnen gaan vliegen
(door natte vleugeltjes)

27 kilo honing!

Het was de hoogste tijd om de voorjaarshoning te gaan oogsten...
Maar het is een slecht voorjaar hier met veel regen en lage temperaturen, dus dat nodigt niet uit om deze klus te gaan doen. Ondanks dit weer zijn de bijtjes - in die paar mooie dagen die er wél waren - uitgevlogen en hebben ze relatief veel honing gemaakt met behulp van alle koolzaad dat er toen bloeide.
Dus Ton heeft toch maar honing geslingerd afgelopen dinsdag met een prachtige opbrengst. De bijtjes zélf vonden dat oogsten minder, want Ton werd tijdens deze klus tweemaal gestoken. Op een of andere manier zagen ze de kans onder zijn beschermende kleding te raken...
Vervelend voor hem, want hij gaat eigenlijk steeds allergischer reageren op deze beten, met grotere bulten. Afijn, dat leed is geleden en hij heeft alle potjes met de nieuwe honing gevuld. Je ruikt in de keuken - waar hij dit deed - de koolzaad boven deze voorjaarshoning uit, zo sterk! Ondertussen heb ik nieuwe elastieken in zijn imkerpak gezet, zodat hij weer veilig met de bijen bezig kan zijn. Ieder zijn klus!

De slingerketel, waarin 3
honingraten passen

Ton snijdt hier de beschermende
was eraf, en opent hiermee de raat. Nu kan de
honing eruit gehaald worden

Hier wordt de honing gezeefd, want er zitten
allerlei kleine brokjes was in, niet lekker!

Het oogsten en verwerken is natuurlijk altijd
een rijk moment!

Ton is van origine werktuigbouwkundige.
Hij bouwde dus eerst een blokje vanochtend, waar ons
zeefje in past en wat onder de nieuwe ton past,
waardoor e.e.a geautomatiseerd wordt...
Grappig hoe hij dit weer verzint!

Ons productielijntje op de keukentafel!