Terugblik Herfstkookweek

'Flavor comes from the heart. Preparing food is training for the spirit, and taking care to make food as delicious and beautiful arranged as possible, cultivates our esthetic sensitivity. There is no more splendid form of training. A meal reflects the gentle nature and warm heart of the cook! 

(Soei Yaneda, Japan)

Na drukke weken elders ben ik eindelijk in staat een weergave van de superleuke en gezellige herfstkookweek te geven. We hebben deze week de Franse keuken veel eer aangedaan! Dat vinden we niet alleen zelf maar ook door onze franse vrienden - die één avond onze gasten waren - werd de volledige keukenbrigade uitgebreid gecomplimenteerd!! Volgens hen konden we wedijveren met zeer goede Parijse restaurants. Dat hebben we maar blikkend en blozend in ontvangst genomen... en het was inderdaad ook allemaal erg lekker.

Maar het belangrijkste is dat we samen erg genoten hebben om in de keuken zo bezig te zijn, onze kennis en vaardigheden te delen en ook weer samen van het resultaat te genieten. Het was een week vol hartelijkheid, fijne gesprekken aan tafel, veel lol in de auto op weg naar de excursies en dus ook weer jammer om afscheid van elkaar te nemen. De auto's volgeladen met lekkere franse eetwaren en goede wijnen gingen vrijdag op weg naar Nederland...dag lieve cursisten, bedankt voor de fijne week!'

De keukenbrigade!

Hoe een goed brood te bakken?
Eentje mét en zonder kruiden...

Excursie naar de Livarotkaasfabriek in Livarot...

Druk met de voorbereidingen van
de kastanjesoep met roquefort

Nog vóór hij in de zoutkorst ging...

Paddestoelen roken alvorens er een
romige soep van te maken

De zalm die we uit de zoutkorst 'pellen'...

Het eindresultaat:zalige zalm met champagne-dragonsaus

Herfstkookweek van start!

Na de laatste voorbereidingen afgelopen weekend zijn we vandaag écht van start gegaan met de herfstkookweek voor lekkerbekken. Afgelopen weken heb ik vier herfstmenu's samengesteld waaronder gerechten met paddestoelen, pompoen, stoofschotels, herfstgroenten, wild, en vooral veel verschillende bereidingswijzen.

Een héél, maar erg leuk gepuzzel voor me! Dan installeer ik me achter mijn laptop en met stapels kookboeken om me heen, vooral Franse, stel ik een weekprogramma samen. Dat brengt veel moeilijke keuzes met zich mee want er zijn zoveel interessante en leuke gerechten om te maken. Enerzijds wil ik veel werken met Normandische ingrediënten en met klassiekers, maar de Franse keuken is natuurlijk veel breder. Uiteindelijk ontstaan er dan 4 kookdagen, waaronder lunches (hier déjeuner geheten)  & driegangendiners. Dat programma breng ik naar de caviste (kleine wijnhandelaar) in het dorp die er heerlijke wijnarrangementen bij uitzoekt. Ook daar dan weer keuzestress...gaan we voor de gangbare en veilige combinaties of kiezen we een originele??
Maar op een moment is dan alles in huis en kan het grote en gezellige kookfeest beginnen.
De aftrap vandaag met de lunch was een kastanjesoep met roquefort (zie boven) en een Bretonse galette noir (boekweitcrèpe) gevuld met ham, kaas en een spiegelei...jammie, jammie!
Het is vandaag mooi herfstweer hier dus zijn de cursisten nu een wandeling aan het maken en om 17 uur gaan we weer verder met paddestoelen roken om er een romig soepje van te maken (de bouillon daarvoor staat nu te trekken). Daarna richten we ons op eend met Calvadossaus en als dessert een Suprême Moka (soort tiramisu van lange vingers gedrenkt in koffie met een crème van ricotta en crème fraîche). Ook dat zal ons vast en zeker goed smaken... Maar het is vooral het feest van sámen koken!

Zondags uitje...

Zo'n druilerige zondag, wat te doen? In ons dorp zou een rondleiding zijn bij het oude kasteel, daterend uit 1810, en zouden we getrakteerd worden op een bezoek van een tiental zeer oude auto's...Spannend:-)
We gingen, temeer omdat mijn franse vriendin Chantal - secretaresse van de vereniging ter bewaking van al de erfgoederen in en rond ons dorp (Patrimoine) - e.e.a. georganiseerd had. Met haar drink ik wekelijks thee en spreek ik 2 uur Frans, dus zo'n gelegenheid biedt weer veel gespreksstof om te oefenen!
Het viel me op hoeveel beetjes méér ik me taalkundig redde deze ochtend (dan bijvoorbeeld vorig jaar) en ik voelde me ook 'meer tussen' de mensen. Ik maakte zelfs een grap in de volle groep! Met slechts drie woorden en al de lachers op mijn hand, ha-ha. Het gaat me lukken hier! Gevuld met innerlijke triomf voelde ik me even méér thuis hier.
Het verhaal over het kasteel en zijn details was interessant om te horen, zo dichtbij en ik weet er zo weinig van. In die tijd had Bellavillers nog ruim 800 inwoners en twee eetgelegenheden...onvoorstelbaar. Op dit moment zijn we met een karige 167 inwoners overgebleven, redelijk uitgestorven dus. Maar ik vind het heerlijk, zo rustig!

'Slapend' Bellavillers op zondag...

Blauw, blauw ik hou van jou...

Het hele gezelschap voor de kerk,
met een dodge uit 1932!

Detail bij het kasteel

Vanaf de cour het kasteel gezien,
dat nog door de oud-burgermeester (90) en zijn vrouw
bewoond wordt...

Vermoedelijk het huisje met de ovens...

Lucarne (dakkapel) met versieringen.
Voor het raam nog een roestend ijzeren 'kantrand',
die mooi reflecteert in het raam.

Herfsttijloos

In de berm vanmiddag zag ik hier en daar deze bloem staan. Je zou toch denken dat er een ietwat verdwaalde en in de war zijnde krokus staat en dát in oktober! Maar het is het bolgewasje herfst-tij-loos.

Ook hier is de herfst voelbaar zij het nog erg zacht... De herfstwebben breien zich van tak tot tak, soms meterslang.Heel veel mooie bladeren, maar bloemen zijn er bijna niet meer, vandaar dat de herfsttijloos daarbinnen zo opvalt met zijn kleur. En zijn teerheid vind ik ook zo opvallend in een seizoen waarin het behoorlijk tekeer kan gaan.
Wel is het een giftige najaarsgast in de berm, lees ik en behoort hij tot de familie van de lelieachtigen, wat je ook wel kan zien aan zijn vorm. Zijn Latijnse naam is Colchicum autumnale, van oorsprong afkomstig uit Kolchis, een landschap aan de oostkust bij de Zwarte Zee.

Herfstanemonen...

Ze zijn moeilijk te krijgen hier maar het is me gelukt!
Ik heb in onze tuinen in Nederland altijd deze bloemen gehad, zo gek ben ik erop. Ze torenen - als er bijna geen bloem meer bloeit - zo teer en tegelijk sterk boven al het groen uit en zeker wel tot eind oktober!

Vandaar dat ik trots en heel blij ben dat ik ze nu ook hier in Frankrijk om me heen heb. Hoop dat ze goed zullen aanslaan in de nog warme grond van september. Het was overigens weer een hele klus om ze te planten, want de grond zit ook daar - in de ronde border voor de deur - vol met stenen. Kom nu maar op herfst met de mooie anemonen!

Nieuw bijenvolk

Er is een nieuw bijenvolk gearriveerd! We hebben ze een naam gegeven 
(idee van de dochter ;-). We noemen ze de Thouriennes 2, (naam van de imker van wie we ze gekocht hebben). Mét aanvulling twee, omdat het het tweede volk is van hem. Ons eerste volk dat afgelopen mei bij ons kwam heeft geen koningin 'gemaakt' en is daarom gestorven.
Het nieuwe volk is een redelijk groot en gegarandeerd gezond (dit is een gecontroleerd volk) en gaat - als alles goed gaat - de komende winter overleven. Gecontroleerd door G.D.S.C.O = Géneral Département Sanitaire Chaptol Ornais, section Appicole, en zij controleren op de ziekten MRLC ( maladies réputé légalemant contacieuse). Omslachtiger en Franser kan bijna niet... maar ook terecht want bijen zijn heel belangrijk en mogen hoe dan ook niet uitsterven. 

De eerste ochtend was er nog weinig leven in de bijerij, maar toen het vanmiddag wat warmer werd kwamen ze met velen een kijkje buiten nemen! Er zijn helaas niet veel bloemen meer die ze kunnen bezoeken. De hedera bloeit nog wel en is geliefd bij ze en natuurlijk hei, maar die laatste groeit hier helaas niet.
Ton heeft ze voorzien van een kilo suiker (opgelost in 500 ml water) als voorlopige voedselreserve voor de winter. Als ze het op hebben, krijgen de opnieuw een beker. En Ton zelf is nu in het bezit van de grote Beekeepers-Bible van Stewart, Tabori & Chang en gaat zich komende winter weer verder verdiepen in het bijenleven...

Hier schenkt hij het suikerwater in de voederbak.
Door een luikje bovenop open te zetten
kunnen de bijen nu direct binnen vanuit de kast naar de suiker!

Hier legt Ton er een plexiglasplaat op, zodat hij de
deksel kan optillen zonder dat de kast
zijn warmte verliest en hij ongehinderd erin kan kijken
(maar hij besloeg door de warmte - van het suikerwater -
nu overigens meteen...)

Een dot van een suikerpot!

Afgelopen week een heerlijke shopdag 'gevierd' met Eveline. Samen naar Alençon (de ene boerin in haar cabrio, de andere in de Landrover ha-ha) met in ons hoofd lijstjes van 'nodige' en leuke dingen voor in het huis of voor onszelf. Tijdens het winkelen konden we er gelukkig veel grappen over maken; wat een luxeprobleem toch als je moet kiezen tussen een beige of een grijs bord en wat zou je zonder die mooie borden op tafel zijn, ha ha...!
Woon - en kledingwinkel in en uit, mooie dingenwinkel, serviezen kijken, kringloop (hier Emmaüs geheten) en dat alles natuurlijk afgewisseld met een uitgebreide koffiepauze en dito lunch....Maar très agréable, even lekker weg van al de klussen thuis en me onder te kunnen dompelen in het stadse!
Mijn buit bij de kringloop was nog het meest geslaagd vond ik zelf...ik hou ons serviesgoed in blauw met wit...(onverbiddelijke eis anders wordt het een zooitje)
En zoals Eveline het terecht noemde: echt een dót van een suikerpot!