Gebakken lucht...

Aan de vooravond van de kookweek probeer ik nog wat dingen uit, of de receptuur klopt etc. Ik merk steeds vaker dat de hoeveelheden in bladen en boeken niet kloppen.
Vandaag natuurlijk iets met aardbeien, zo in het voorjaar. Het werd een soufflee... prachtig gerezen en heerlijk geurend en smakend naar aardbeien, ondanks dat hij gebakken was.

En...vandaag kwam ook onze eerste eigen krop sla op tafel. Er zat nauwelijks vijftien minuten tussen het losmaken van de krop in de tuin en hem serveren. Krakend vers, hoe gezond!

Asperges sloten de rij, wat een lentemenu!

Tuindeuren gite klaar!

De klus aan de gîte is geklaard. Het kalkcement (chaux) droogt goed en bijna is de overgang naar het kalk tussen de oude steen niet meer te zien. We kunnen weer een grote klus van onze lijst schrappen, héérlijk!

Vogelpraatje...

Alle vogels die we zien en horen rondom ons huis vliegen momenteel met zijn tweetjes heen en weer. Net als wijzelf wordt er druk aan het nest gebouwd! Zwaluwen in de schuur, vinken in de rozenstruiken en torenvalken in de nis van het gastenhuis. Toen deze week door een klusjesman een nieuwe buitenlamp werd opgehangen, hing er later die dag allemaal blauw touw in de rozenstruik eronder. Ik was al aan het mopperen (wel klusje doen, opruimen ho maar) toen ik na vijf passen terugliep omdat ik in mijn ooghoek een zanglijster zag wegvliegen...Hé, een nestje! Het blauwe touw werd door hen gebruikt om hun nest te bouwen. Geen touw van ons dus op een andere boerderij gehaald. Maar zoals dat meestal met nesten van zanglijsters gaat: een zootje of zijn ze gewoon onhandig?
Vorig jaar hing de helft van hun nest 10 cm lager, echt een ondeugdelijke contructie waardoor er eieren uitvielen en later zelfs een jong. Je kunt wel zeggen onverantwoordelijk!
Vriendin Eveline - die hier in de buurt woont - vertelde dat ze die middag zittend in de tuin een vogelpaar een tijdlang had gevolgd in hun drukke nestbouw... Ik heb er zo om gelachen dat ik het verhaal graag aan jullie opdis:
Het vrouwtje (natuurlijk praktisch ingesteld) vloog heen er weer naar het nest met twijgjes van 3-4 cm. Hij (sterk en stoer) was bezig een tak van wel 40 cm uit de grond te halen. Hij liep rondjes op het gras om de tak zodoende los te krijgen. Eindelijk was het gelukt en al scheef vliegend (want te grote tak) vloog hij naar hun nest waar zij druk doende was de boel op orde te maken. Het bleek nog een heel gedoe om die tak binnenshuis te krijgen, maar uiteindelijk lukte het. Hij vloog weer weg voor de volgende taak...Nog geen seconde later gooide de vrouw des huizes de tak ferm uit het nest. "Hups eruit met die balk, die past helemaal niet, jij ook altijd met je constructies..." leek ze te zeggen.



Zanglijster

 Of ik mezelf daarin herken, mwah...

Saint Vendredi (goede vrijdag)

Ook dit jaar hadden we een heel speciale goede vrijdag. Voordat de eerste (kook)groep komt volgende week willen we de ruimte voor de badkamers verder in orde hebben. We hebben deze week getimmerd en geschilderd dat het een lieve lust was! Vandaag klussend en onderwijl luisterend maar de Mattheus Passion, want dat is traditie!
Omdat ik hem elk jaar luister op deze dag weet ik vaak nog goed wat ik deed, de ene keer een paascake bakken, de andere keer het huis versieren, schoonmaken of soms zittend op bank of in tuin.
Elk jaar opnieuw ontroerend, bijna geen muziekstuk zo mooi als dit, maar wellicht ook omdat het een speciaal moment is en ik het dan maar één keer hoor. Voor mij geen Paas zonder de Mattheus! Deze dag luisterde ik naar de versie van Jan Rot, in het Nederlands gezongen. Wat ik er mooi aan vind is dat de teksten zo gewoon zijn. Ik denk zelf dat het ooit zo bedoeld is geweest door Bach, een gezongen verhaal van de lijdensweg van Jezus voor gewone mensen. Maar er is veel kritiek op deze versie in kennerskringen. Kennelijk klinken de woorden in het Duits specialer...en mag het niet gewoon gewoon zijn?
Afijn, ik ben er vanmiddag helemaal in 'geland' en is de muziek tot in mijn ziel doorgedrongen. Om me heen is het overal geel, de gouden regens, de koolzaadvelden, de paardebloemen. Steeds als je denkt dat het niet geler kan is het de volgende dag toch nog geler.

Ik ben er klaar voor, Pasen mag komen!

Van haver tot gort...

Gisteravond heb ik voor het eerst een kookworkshop in mijn omgeving gevolgd en je raadt het al, die ging over het gebruik/koken van granen. De wervingstekst luidde:
"L'aliment idéal pour une fonction optimale de votre cerveau (!) c'est la céréale complète, le meilleur de glucoses".
Voor mij bekende materie, dus ik kon het goed volgen in het frans, anders was ik de weg kwijtgeraakt. Het was ook een soort van in het diepe springen in een vrouwengroep (lees kippenhokje) die allemaal alleen frans spraken... Maar ik heb het overleefd; het volgens mij allemaal goed begrepen, franse 'workhopgewoontes' leren kennen en samen gewerkt door allemaal nieuwe receptjes uit te proberen en en groupe aan tafel te gaan en het gemaakte te proeven. Eigenlijk was dit de eerste keer dat ik in mijn eentje iets heel onbekends ging doen hier in Frankrijk. Beetje spannend wel. Klokslag 18 - zoals in de folder - uur was ik er, typisch Nederlands dus want de Fransen kwamen 20 min later (op een workshop! Ja, dus).
De bakkersvrouw - Cecile - verzorgde de kookles en haar ken ik goed want daar kopen we altijd ons biologisch brood. Ze hield me wat in de luwte, lief!
De bakkerskinderen schoven om 21.30 ook aan, zo fijn gewoon. We maakten brandneteltoast, een voorafje met bulgur en schapenkaas, havermoutkoekjes en notentaart. Ook garneerden we de sla met paarde - en bieslookbloemen. Superleuk en lekker! Het allerbelangrijkste wat ik leerde was dat het nét zo lekker is om groenten te stoven in een bodempje bouillon met blokje dan in olie. Minder vet, mooi meegenomen! De workshop was voor mij ter inspiratie van de kookworkshops die ik zelf geef en dat is goed gelukt!
De recepten komen t.z.t. in mijn receptenboek op de site. Rond 22 u reed ik heel tevreden naar huis, nog warm buiten maar inmiddels donker, groot licht aan op de landweggetjes, wat 7 km zo bleef omdat ik helemaal niemand tegenkwam behalve drie reetjes...
Quelle bonheur!

Bloemen in de put.

Het dakje van onze 'decoratieve put' helde langzamerhand gevaarlijk naar achteren. Ik maakte me daar al een tijdje zorgen over én heb er bovendien mijn hoofd maar al te vaak akelig aan gestoten. Dus eraf ... dat dak en bloemen erin! Nadat de mannen de dakpannen eraf gehaald hadden en het geraamte met een enkel duwtje vrijwel meteen ter aarde stortte (pfff)...zagen we tot onze verrassing dat die panlatten twee mooie trello's vormden voor de kamperfoelie! Zo zie je, je sloopt het één en krijgt er gratis wat anders voor terug! Maar de put was op verschillende plekken gescheurd vanwege dat hellen...dus er moest gerepareerd worden met cement en het geheel straks nog afmaken met kalkmortel. Tot nu toe was het mannenwerk...maar het leukste moment was natuurlijk de plantjes te gaan uitzoeken! Vrouwenwerk, tada! Toen we het noppenfolie tegen de vorst erin gelegd hadden hebben we hem gevuld met mooie nieuwe aarde. Daarna zijn de kleine geraniums, steenanjertjes, aubrietta en malva er ingezet. Allemaal in tinten roze en rood. Dat moet straks een mooie, groeiende, bodembedekkende en hangende bloemenzee gaan opleveren! Heerlijk toch dat ik daar jaren naar uitzie en dat er dan een moment komt dat het

gerealiseerd is en ik elk moment vanuit mijn raam groen en (straks) bloemen zie!
Superbe! Met dank aan alle tuinhulp!

Licht in de gîte!

Afgelopen week is er een enorm gat gemaakt in de gîte voor het plaatsen van openslaande deuren, dit alles om meer (zon) licht binnen te laten. Het resultaat is nu al prachtig! De klus is aangenomen door de plaatselijke aannemer die met drie jonge goden het werk kwam doen. We durfden ons niet te wagen aan deze omvangrijke klus, eerst maar eens zien hoe deskundigen dit klaren. We hoorden dat de 'pierres' - de ronde kalkstenen waarmee ze hier huizen bouwen - kunnen gaan rollen en wat er dan allemaal kan gebeuren... Heel interessant overigens om te zien hoe hard ze met drilboren gaten moesten maken in wat toch écht allemaal kalk is, zowel steen als mortel.
Hier wat bouwimpressies...



Het daglicht stroomt dan aan die kant voor de eerst volop door het gat naar binnen, bijzonder!

De muur is ruim een halve meter dik dus er komt een diepe aanhanger vol met stenen uit. De mooiste houden ze achter en metselen er daarna aan de binnenzijde weer een hoekrand mee. Ze worden één voor één bekeken op vorm en of ze passen of niet, een creatief werkje. Echt heel wat anders dan met een diamantzaag een vierkant gat in een bakstenen muur maken!! Aan de buitenkant werden kalkstenen hoekranden geplaatst met behulp van vorkheftruckje (in de boomgaard...au) want te zwaar... A propos heffen de drie goden de bovensteen toch via hun schouders erop. Had niet anders verwacht...

Langzaam krijgt het brokkelige gat weer een vierkante vorm, waar straks de deuren in geplaatst gaan worden. Nu moet het eerst drogen om daarna met chaux (kalk) aangesmeerd te worden. Het resultaat is boven verwachting. Binnen hebben ze bij wijze van lei een oude eikenhouten balk geplaatst, dat was een verrassing, echt heel mooi. Ik geniet van dat vakmanschap! En tussen de middag hadden we zo'n Frans tableau vivante in de boomgaard met stokbroodetende fransen (natuurlijk in blauwe overall) met ieder hun eigen Laguiole mes, dikke hompen paté en...water! Geen wijn, want zo'n gat maken is natuurlijk wel precisiewerk, wat wil je?