donderdag 9 juni 2016

Toch nog een zwerm...

Ton wordt steeds meer een echte imker. Naast dat we zelf twee bijenkasten hebben staan, logeert er ook eentje bij de buren en eentje bij een andere (weer) beginnende imker in ons dorp. Met zijn bijenspulletje reist hij heen en weer om van alles in de gaten te houden. Zo heeft hij een aantal weken geleden een volk gesplitst, om het natuurlijke zwermen vóór te zijn. Gelukt, nu twee mooie volken, die door hun grootte niet meer zullen gaan zwermen en die we dus niet kwijt kunnen raken. Gisteren werden hij door de pompiers (brandweer/hulpdienst) gebeld met de vraag of hij een zwerm wilde gaan vangen een aantal kilometers verderop. Helaas had die zwerm zich in een grote holle eikenboom genesteld, dus krijg die er nog maar eens uit! Niet dus. Mensen op het platteland lijken zich goed bewust van het belang van de bijen dus een zwerm vangen is een volk erbij voor de bestuiving van ieders fruitboom, nietwaar? Maar een mannetje laten komen die een volk verdelgt, bv vanwege gevaarlijke plek, ja, dat kost ook € 100. Dat zal meespelen in de vraag...
Tijdens onze lunch opeens heftige geluiden vanuit de tuin. Een enorme zwerm rondom de coniferen. Ton schatte hem tussen de 25.000 - 30.000 bijen en vermoedde dat het vanuit zijn eigen kast was. Die hij qua grootte matig inschatte, maar opeens kan zo'n volk enorm groeien en op een warme dag zoals vandaag gebeurt het dan toch! Het zag in ieder geval zwart en wat een luid gezoem! Op dat moment konden we niets doen, eerst moet de zwerm gaan verzamelen (rond koningin) en gaan zitten. Maar hij bleef cirkelen en vloog zo de tuin uit het ruime veld in. Oh, nee...nu zijn we ze kwijt! Ongelofelijk.
Na een snelle boterham ging Ton met Foppe zijn zwerm zoeken in de omgeving, maar nee, hoor, nergens iets gezien of gehoord, jammer.
Kwartiertje later kwam de zwerm in grote getale terug en nestelde zich zoals vanouds in een conifeer, 8 meter van onze eigen bijenkasten. Hij kon hem alsnog vangen. Bijna magisch. Heeft hij hem als het ware naar huis geleid? hoe dan? Met zijn geur? Ton zorgt rond deze tijd altijd voor een reservekast dus we hebben er weer een groot volk bij, klaar in eigen huisje!





De zwerm nat maken, zodat ze in hun val
tijdelijk even niet
kunnen gaan vliegen
(door natte vleugeltjes)









donderdag 2 juni 2016

27 kilo honing!

Het was de hoogste tijd om de voorjaarshoning te gaan oogsten...
Maar het is een slecht voorjaar hier met veel regen en lage temperaturen, dus dat nodigt niet uit om deze klus te gaan doen. Ondanks dit weer zijn de bijtjes - in die paar mooie dagen die er wél waren - uitgevlogen en hebben ze relatief veel honing gemaakt met behulp van alle koolzaad dat er toen bloeide.
Dus Ton heeft toch maar honing geslingerd afgelopen dinsdag met een prachtige opbrengst. De bijtjes zélf vonden dat oogsten minder, want Ton werd tijdens deze klus tweemaal gestoken. Op een of andere manier zagen ze de kans onder zijn beschermende kleding te raken...
Vervelend voor hem, want hij gaat eigenlijk steeds allergischer reageren op deze beten, met grotere bulten. Afijn, dat leed is geleden en hij heeft alle potjes met de nieuwe honing gevuld. Je ruikt in de keuken - waar hij dit deed - de koolzaad boven deze voorjaarshoning uit, zo sterk! Ondertussen heb ik nieuwe elastieken in zijn imkerpak gezet, zodat hij weer veilig met de bijen bezig kan zijn. Ieder zijn klus!

De slingerketel, waarin 3
honingraten passen

Ton snijdt hier de beschermende
was eraf, en opent hiermee de raat. Nu kan de
honing eruit gehaald worden

Hier wordt de honing gezeefd, want er zitten
allerlei kleine brokjes was in, niet lekker!



Het oogsten en verwerken is natuurlijk altijd
een rijk moment!
Ton is van origine werktuigbouwkundige.
Hij bouwde dus eerst een blokje vanochtend, waar ons
zeefje in past en wat onder de nieuwe ton past,
waardoor e.e.a geautomatiseerd wordt...
Grappig hoe hij dit weer verzint!
Ons productielijntje op de keukentafel!



donderdag 19 mei 2016

Schilderweek...

Sinds zondag is er een groep schilders hier met docent Bart van der Bom uit Dordrecht, die hier zélf voor de zevende keer komt. Heerlijk vertrouwd dus...
Het weer zat de eerste twee dagen mee, de ezels konden in de tuin worden opgesteld. Dit jaar konden wij met hulp van onze Franse vrienden een dag op een andere schilderlocatie schetsen en schilderen, dan op ons eigen domein of à la campagne. Het betrof een kasteel hier in de buurt, een méér dan fantastische plek, die door zijn bouwvormen, mooie tuin, oude stenen, bloemen en struiken voor heel wat inspiratie zorgde. De zon erbij en genieten maar!
We hebben het heel gezellig met elkaar, een fijne en behulpzame groep. Dan smelt mijn voornemen om het voorlopig rustiger aan te gaan doen bijna, want het is allemaal weer zo leuk...
Ik geniet erg van wat er allemaal om mij heen aan moois gecreeërd wordt en krijg daar zelf ook weer schilder-inspiratie van. Hieronder alvast een eerste impressie!
Welkom met een toast op een mooie week!

Instructie, uitleg... ondersteuning

Ieder zijn eigen plekje

Oefenen met de techniek van Gerhard Richter,
verf schuiven met cards, wissers...





Bij ons het hek uit, linksom

Vrije violen

 








Sommigen richten zich op het gebouw, anderen weer
op bloemen, weer anderen op de vergezichten.
Mooie variatie in schilderijen

Lezend de tijd 'prettig verdoen' in
een kasteeltuin... niet slecht!



Vlotte impressie van het kasteelaanzicht

Toen alle spullen weer inpakken en lekker
samen uit eten tussen de middag!



zondag 15 mei 2016

à la Pentecôte...

Wat is mijn Pinksteren goed begonnen! Wakker worden en alleen maar een blauwe lucht zien door het dakraam boven ons... dat is minstens een week geleden! Terwijl Ton naar Parijs rijdt om schilderdeelnemers op te halen van de trein heb ik een volle dag voor mij om alleen maar te koken en een paar baquettes te halen bij de bakker. Ongekend voor mij op een dag dat een groep arriveert, maar grondig voorbereid gisteren! Bij de boulangerie/épicerie staat een oudere vrouw zorgvuldig enkele grote aardappels uit te zoeken voor de - natuurlijk - verse frites voor haar kleinkinderen vanmiddag bij het Pinker repas. Dat duurt wel even, want het hele menu wordt ook nog doorgesproken met de winkeljuffrouw... Ach, gratis Franse les denk ik altijd maar. Op de terugweg met de geur van verse baguettes in de auto, langs de kalfjes in de wei, overal zon door de bomen.... Inderdaad, ik voel me als Godin in Frankrijk!
Thuis lekker muziek aan en eerst een cappuccino. Adèle zingt nu keihard door mijn keuken en ik begin aan het appelschillen voor de twee grote Tarte Tatins.
Ik voel me héérlijk, hemels bijna. Alsof de Heilige Geest ook een klein beetje is neergedaald in mij, want dat is toch waar Pinksteren over gaat, nietwaar? Hoe een fijn en rijk gevoel is het om alle tijd te hebben om te kokkerellen? 
Nu even opletten Elly, dat je in je euforie geen nootmuskaat in de taarten doet in plaats van canelle.
Tussendoor nog even plaatjes schieten voor mijn blog... En ja, daar gaat het bijna mis. Ahum, lekkere donkere appels voor de Tarte Tatin, dus nu over naar plan B, Calvados erbij en afblussen.
Vanmiddag het verschil maar eens proeven, misschien is dit juist wel lekkerder.
Oven aan, het dakje erop van bladerdeeg, inprikken en bakken maar!
Op naar de crème brulée's maken...
Ik geniet en ik hoop jullie ook, deze Pinksterdagen!






vrijdag 13 mei 2016

Fotografieweek 2016

De lakens liggen alweer schoongewassen in de kast en we zijn ons reeds aan het voorbereiden op de volgende groep... maar vorige week was hier een groep fotografen!
Voor illustratie bij mijn blog wachtte ik echter op hun schitterende foto's en die zijn al druppelend binnengekomen. Dat waren soms pakketjes van 500 MB, waar onze plattelands-internetverbinding zo hier en daar van ging schudden, maar alla, ze zijn binnen! Je begrijpt dat deze foto's niet zomaar naar mij verstuurd zijn, maar thuis eerst serieus bewerkt. Dat bewerken, daar werd óók een hoop over geleerd, deze afgelopen week.
Het was een zeer genoeglijke week, een gezellige groep én fantastisch weer! Omgeven door allerlei apparatuur werd er vaak gelachen én soms ook gekreund om de resultaten. Maar prachtig waren de foto's, hele mooie portretten van elkaar en van ons, stillevens, landschappen en abstracte foto's (bv. door te bewegen met de camera)...
In zo'n fotografieweek kun je écht een spurt maken in het uitoefenen van je hobby, door je op iets te focussen en daar elke dag mee te oefenen. Bij fotograferen zie je dat natuurlijk veel sneller dan bij het schilderen...
Met trots laat ik hier enkele foto's zien:


Onze nieuwe veranda vereeuwigd door Linda
Skyline van  Bellême in zwart-wit 
door docent Mark Isarin
Zo waren ze bezig, toen ze mijn bruiloftshoed
eenmaal ontdekt hadden... 
Na het wijn-diner zingen met elkaar,
Beatles, Ella Fitzgerald, Billie Holiday...
Gewéldig! 
Lunch in de zon
Poort van Bellême, Mark
Mark
Mark
De wijnen bij het wijndiner door Mark

Wijndiner, Mark
Mark
Wijndiner door Mark
Lunchbuffet door Denise
Pláátje van het huis! door Denise

Tot slot een Trifle op vrijdag...
Eigen werk, zowel de trifle, als de foto!