La récolte du miel!

Vandaag hebben we de honing geoogst! De min of meer laatste stap (op potjes vullen en etiketteren na) binnen het hele proces van imkeren. Wat een avontuur weer! Marcel helpt Ton hierbij, zeer leerzaam om dit allemaal mee te maken.

Bijgaand mijn impressie:

Marcel arriveert met het apparaat
waarmee zij honing kunnen slingeren.

De raten worden voorzichtig één voor één uit
de kast gehaald, de bijen er met een stoffer rustig afgeveegd... zodat zij het veld of de kast weer kunnen invliegen.

Ton snijdt hier de waslaag van de raten af
waarmee de honingcellen afgedicht zijn
(kunnen we gebruiken als bijenwas voor
meubels of kaarsen van maken)

Snel werken, hier druipt de honing er al uit!
Een prachtig gezicht overigens, die glanzende goudgele honing ...

De slingerketel waarin de volle raten netjes geplaatst worden

Rustig 10 minuten slingeren

Resultaat: 13 kg honing geslingerd!

Tot mijn grote verbazing komen de raten er geheel schoon uit,
die kunnen weer in de kast voor volgend jaar.

Moment sûprème: de honing gaat stromen...Wauw
Meteen even proeven natuurlijk, hmmmm

De honing wordt meteen weer gefilterd, waardoor
de laatste stukjes was eruit gehaald worden.

De filter met achtergebleven stukjes was staat buiten.
IJverig als ze zijn eten de bijtjes - die buiten vliegen - de laatste restjes honing eruit...

Ik had de indruk dat alles kleverig achter bleef en het nadien een enorme schoonmaakklus zou zijn, maar alles behalve dat! De honing druipt geheel uit de was, de bijtjes doen de rest.

Morgen alleen nog de ketel uitspoelen met water. Dan de potjes vullen - we denken zo'n 25 pondspotjes - en etiketten plakken!

Ratatouille

Opnieuw een overschot aan courgettes natuurlijk in onze moestuin! Zo in het voorjaar kan ik me nooit beheersen en koop dan 6 plantjes. Onder het mom van: je weet maar nooit of ze allemaal zullen overleven (ja dus, altijd, en allemaal!)
Elke plant levert in de zomer toch gauw zo 10-12 courgettes op, dus tsja...dat brengt een mens op het idee van... Ratatouille!
Op de markt heb ik aubergines gekocht, tomaten, paprika's, rode uien en een citroen en snijden maar!

Daarna alles met 1 dl olijfolie, een laurierblad en een tak rozemarijn omscheppen en 2 uur in de oven van 180 graden 'konfijten' en je hebt heerlijke ratatouille. Het is warm verrukkelijk, maar ook koud! Het is weinig werk, dus wat dat betreft past het ook goed in de zomer waarin je niet lang in de keuken wilt staan.

Je kunt het gehele recept in mijn receptenboek vinden op onze site: www.lasauvagere.nl

Ik vond het leuk het zo te serveren als
voorgerecht (in een ring gemaakt), koud met stokbrood. Lekkers zomers!

Sneller internet!

Via franse kennissen hoorden we van de mogelijkheid om gebruik te maken van een andere, snellere satelliet. Afgelopen zomer hebben we ervaren dat steeds meer gasten smartphones gebruiken en dat alles bij elkaar vraagt veel meer giga per maand. Op het platteland is het onmogelijk limietloze abonnementen te hebben, om van snelheid maar niet te spreken, dus was het zoeken geblazen naar een andere oplossing hiervoor.
In het dorpshuis in Join de Blavou, een dorpje verderop, konden we kennismaken met de mogelijkheden van de nieuwe provider en de snelheid en het bereik zelf uitproberen. Natuurlijk gedaan en jawel hoor, sneller en veel meer 'gieg' per maand. We zouden dan wel over moeten naar die andere provider, iets wat we in NL al moeilijk vonden, laat staan dit hier te regelen met alle franse correspondentie vandien. Na veel technische telefoontjes kwam Ton erachter dat onze eigen provider dit eigenlijk ook aanbood en was de keuze snel gemaakt. Idioot genoeg moesten we ons per post! afmelden voor het ene abonnement en per post aanmelden voor het nieuwe en dat voor een digitaal bedrijf. Enfin, een kleine week later arriveerde twee grote pakken, eentje met parabool, de andere met allerlei kastjes en telefoonapparatuur. Dat is een van de lievelingskarweitjes van Ton; ingewikkelde zaken in elkaar zetten. Dat zijn ook een soort van franse lessen, gebruiksaanwijzingen lezen etc.
De volgende dag heeft hij de parabool in elkaar en op het huis geplaatst en proberen af te stellen op 169 graden precies, wat niet lukte, ook na twee uur niet. Frusterend!
Gelukkig bood het bedrijf de mogelijkheid de volgende dag al te komen helpen en deze meneer klaarde de klus heel snel met behulp van speciale apparatuur.
Toen zelf nog iets verder inregelen en we konden weer op het net, met... ja, let wel!!! niet 1 MB per seconde maar 20!! En per maand 30 giga i.p.v. 5.
We kunnen ons geluk niet op, wat een snelheid! Lang leve de nieuwe satelliet en ook dank aan de Europese subsidies die maken dat mensen op het franse platteland - die geen gebruik kunnen maken van ADSL - toch snel internet hebben. Dus als jullie je nog afvragen waar al die subsidiegelden heen gaan, ... o.a. naar ons! Dat is lekker concreet, toch? Ook kunnen we nu gratis bellen naar NL en franse televisiezenders ontvangen. Daar hangt wel een prijskaartje aan, maar deze verbindingen zijn heel essentieel voor ons. Weer een belangrijke klus geklaard van onze lijst!

De tweede parabool (NLtelevisie) kan weg,
we kunnen nu alles ontvangen met de nieuwe.

L'arbre peuplier

Onze abeelboom (peuplier) heeft tijdens de hevige storm van vorige week een aantal dikke takken verloren. Verder hadden we een forse lekkage doordat het inregende bij een slaapkamer maar dat is weer opgelost. Dweilen en laten drogen... De ramen waren daar open gewaaid en er kwam een enorme hoos regen en hagel binnen. Binnen 2 minuten liep het langs de slaapkamervloer en dus plafondranden beneden de woonkamer in (om precies te zijn mijn nek in, want ik stond voor het raam te kijken naar die bui, ah...).
Met de abeel was het erger. Een forse tak was afgescheurd en zo'n 'wond' moet snel verholpen worden anders loopt de boom kans op infecties. Maar het afbreken was behoorlijk hoog in de boom gebeurd, dus vond ik het een angstig avontuur waar Ton aan begon.
Met onze nieuwe ladder en de nodige voorbereidingen lukte het echter prima!
De takken zijn nu afgezaagd, waardoor er een rechte, gladde wond ontstaan is die vervolgens is behandeld met wondafdekmiddel. Als een echte 'zuster' gaf ik de verlengde kwast met het zalfje aan, ondertussen roepend: "Hier dokter...".
Niet Ton maar mijn schoonzoon aan de andere kant van de heg antwoordde echter "Ja..." want dat is de echte dokter in onze familie! 
De verloren grote tak is verzaagd en ligt reeds op de brandhoutstapel te drogen.

De schade opnemen en de klus inschatten
(met dochter)

Ik zat erbij en keek ernaar...
ondertussen mijn broodje etend

De kleinere takken zijn versnipperd en liggen op de paden tussen de moestuinbakken in. De hele handel heeft Ton dus weer verwerkt...
Zo is er elke dag iets te doen op een domein als het onze!

Grootmoeder zijn...

De afgelopen twee weken heb ik samen met Ton op onze twee kleinkinderen gepast, hier op La Sauvagère. Dat was een feest, vraiment! De reis hierheen vanuit Nederland ging goed, alhoewel ze nog maar 2 en bijna 5 jaar oud zijn.
De logeerpartij stond in het teken van mooi weer, lekker in de tuin spelen, druk met alle kleine dingen rondom huis, tuin en dieren. Als grootmoeder had ik mezelf de tijd gegeven om heerlijk met ze te spelen en hoefde niets anders deze weken. Dat is goed gelukt. Dan komt er een soort rust over me en zodoende kon ik alle dingen met aandacht doen; van met ze opstaan en nog even in bed spelen of voorlezen tot en met de badderpartij 's avonds vóór het naar bed gaan. Omdat het een jaar geleden was dat ze hier waren, kon ik hun ontwikkeling hier heel goed zien: mijn kleinzoon kon plotseling niet meer onder de balken op zolder doorrennen, te groot geworden!! Mijn kleindochter kon nu lopen en liep nu zelfstandig door de tuin haar neusje achterna. De tent die daar staat was erg interessant voor haar, maar vooral op de poezen was ze dol. Ze liep ze de hele dag achterna. "Sjuuhuul, sjuuhuul, kommaar". En ze was verzot op de vijver met de zes kikkers erin, dus het loopje erheen was snel gemaakt. Ik hield haar maar goed in de gaten...
Het waren weken vol pannenkoeken bakken en genieten van ijsjes in de tuin, maar ook gewoon naast ze zitten en kijken naar wat ze doen... Takje wordt hefboom, steentjes worden treinen, de stoep op het terras een landingsbaan...
Dan weer aardappeltjes rooien met opa of samen Foppe uitlaten.
En op het ochtendwandelingetje in de tuin, een kers plukken, een aardbei, een kruisbes of framboos... Hup zo de mond in, hmmm!
Wat voelde ik me rijk hier zo met ze te kunnen zijn. Ik hoop dat zij het zich later ook nog herinneren, deze leuke weken samen. Bovendien hoop ik dat we dit nog vaak kunnen doen! Ik heb tijdens deze weken in een boek bijgehouden wat we zoal deden. 
Ze zijn nu weer naar huis en wij hebben weer rust. Geen opgewekt zingend stemmetje meer om 7 uur 's morgens ('Schaapje, schaapje, heb je witte wol'). Dat is wel even een gemis maar het is ook weer erg lekker om uit te slapen en zonder zorgen om waar ze zijn in de hangmat te liggen...
Tot de volgende logeerpartij maar weer, lieve schatten!

Zangweek Jan van Zelm

Afgelopen week (14-20 juli) hebben we hier een week vol zingende cursisten verzorgd. Anders dan vorig jaar was het volle bak deze keer, met ook nog extra partners. Al met al een klinkend geheel! Het weer was weergaloos mooi, dus het was keer op keer lange tafels in de tuin. Zo'n week valt dan samen met hoe ik dat voor me zag toen we pas opstartten hier. Zomerse taferelen, overal in de tuin mensen bezig met muziek. In het atelier stond de piano, in de tuin nog twee keyboards ter begeleiding. Waar we ook waren, er werd gezongen of er werden stukken geoefend, soms solo, vaker in groepjes. In de ochtend was er ensemble-zingen, in de middag begeleiding van groepjes en/of privélessen. Omdat alles wegens de warmte  open stond schoven anderen soms aan bij de privélessen (na goedkeuring natuurlijk), wat men erg leerzaam en fijn vond. Gaandeweg ontstond zo min of meer een gevoel van masterclasses... wat misschien wel een goed concept lijkt voor volgend jaar. We zullen zien. Ton, Marja (onze trouwe hulp) en ik kijken terug op een fantastische week, gemoedelijk, gezellig, fijne gesprekken, warmte, en gelaafd door de mooie muziek. Vrijdagavond kregen we een privéconcert van alle geoefende liederen. Een prachtige afsluiting van een evenzo prachtige week!
Bijgaand de beelden:

Lwah c'est mwah....

Zondag is mijn vader gearriveerd en bracht als verrassing... een wilde gans mee (L'oie), geslacht en wel. Vandaag was mijn feestje dus die klaar te maken. Nog nooit gedaan, dus het recept opgezocht in de bijbel van Julia Child: The art of French cooking.
Erg bewerkelijk. Doordat de gans zo'n dikke laag vet onder zijn huid heeft, moet je hem 2,5 uur lang elk kwartier bedruipen met kokend water, terwijl hij staat te garen in de oven, zodat dat vet langzaam kan smelten. Ik heb eerst een vulling gemaakt van pruimen, die even gekookt in wijn en port, en van leverpastei, geweekt brood, ui en tijm. Hier de gans mee gevuld, hem dichtgenaaid (ja, werkelijk! Met een kromme naald, had ik zeer gemengde gevoelens bij) en vervolgens gebraden omringd door groenten.
We waren allemaal vol verwachting maar het bleek een taaie rakker te zijn.
De lever van de ganzen (foie gras) mag dan superheerlijk zijn, maar het vlees van dit exemplaar was helaas erg droog, vandaar mijn mwah... 
Enfin, het was voor mij ook de eerste keer, dus wellicht lukt een volgende keer beter... Het was in ieder geval heerlijk om buiten te eten, met sla uit eigen tuin.
Bijgaand een impressie.