Markt in Nogent

Ton en ik houden hier een soort vakantie thuis... dus gunnen we ons volop de tijd om weer uitjes in de omgeving te maken. Zo waren we nog nooit naar de grote zaterdagmarkt in Nogent le Rotrou geweest, daar waar we regelmatig deelnemers ophalen die met de trein komen.Onze franse hulp (aide ménagère) Marie-Pierre had ons dit al meerdere malen aangeraden, dus mandjes gepakt, cabrio open en en route! Vandaag schrijf ik daar mijn 300e blog over...
Wat een belevenis, er was werkelijk van alles te koop, kraampjes door het hele centrum, we vielen van de ene verbazing in de andere. Op de ene hoek verse haai, er tegenover petten & curieuze corsetten, tuinkabouters en bloemen, kazen en fruit, huishoudelijke apparaten (altijd een feest op franse markten, twee mooie olijfhouten slabestekken aangeschafd!), veel eerste communiekleding (want nu het seizoen voor), broden, olijven, kant en klare slakkenbordjes, woeste borduurpakketten, worsten, nog 10 x kazen en sla, pril levend gevogelte voor op de boerderie, schelp - en schaaldieren en ga zo maar door. Ook zag ik een kraam met ochtendjassen, die een beetje in de wind bungelden. Jammer dat ze niet alle vier één kant op woven, ik zag er meteen een schilderij in om te gaan maken!
Wat me opviel is dat er voor de ene kraam een rij (queu) van wel meer dan 15 mensen stond en voor de andere geen. Dat vind ik echt een frans beeld, de trouwheid aan goede producten en producenten, dan maar half uurtje wachten... en in de rij natuurlijk levendig gebabbel over  wat er gegeten gaat worden dit weekend. Très français: zij eten of zij spreken erover! De markt is hier in tegenstelling tot in Nederland een podium voor de betere kwaliteitsproducten. Loop je even mee voor een kijkje?

Bakken vol bigorneaux:alikruikjes

Spreekt voor zich, maar...
wie doet dit nog?

Steeds meer Fransen kopen gezond
biologisch brood, wat ziet dat er altijd heerlijk uit!

Communiekleding voor de kleintjes,
een groot feest hier.

Hoe sneu kan iets zijn?

Misschien toch proberen een leuk
frans schilderijtje van te maken?

Hebberig wordt ik hier van,
al die heerlijke kazen... koop altijd teveel!

Schilderachtig en de lekkerste!

Ton koopt sole (tong),
die ik vanavond voor ons klaarmaak.

Heeft ook opeens mijn belangstelling ;-)

Haai. Geprobeerd, niet te eten, vind ik...
rare waterige en heftige smaak.
Hoe maken de Fransen ze toch lekker klaar?

Rijkdom.

Schattige kleine o.a. (parel)hoendertjes,
zij staat ze te bewonderen,
haar moeder denkt daarbij echter aan eten...
ze gaan in doosjes mee naar huis.

Het zal me een worst zijn?

Het moet er vooral ook mooi uitzien...

We beleefden nog een ander inspirerend avontuur in Nogent, maar daarover morgen meer...

Bijenzwerm!!

We hadden hele andere plannen vandaag (vieren huwelijksdag) maar de bijen hebben ons de hele dag bezig gehouden... en hoe leuk en verrassend was dat! Tijdens de lunch buiten werden we gealarmeerd door heel veel gezoem op de plaats van de bijenkast. We gingen natuurlijk meteen polshoogte nemen. Rondom de kast zag het zwart van de bijen, een hele kluit! Vanochtend had Ton nog contact met zijn leer-imker om morgen met hem te praten over het eventueel noodzakelijk splitsen van het huidige volk. Geen half uur later was het aan de orde, maar nu ongeregisseerd! Wat te doen? Ton belde met Jean, de imker... Na dit gesprek bleek de grote zwerm (ongeveer 10 - 15.000 bijen) weg van de kast gevlogen te zijn en als bol in een nabijgelegen hoge conifeer te hangen. Advies was om de zwerm daar te besproeien (wegens natte vleugels kunnen ze dan niet goed meer vliegen), de bol er vervolgens met een flinke ruk 'af te tikken' en in een korf te laten vallen. Ze hingen zo ongelukkig in die - voor ons - te hoge boom, we zagen dat niet gemaakt... Helemaal beschermd in bijenkleding heb ik als 'hulp' voor het eerst meegewerkt, hmm, minder eng dan ik dacht en erg leuk. Ik heb de dikke tak 'doorgeknipt' en Ton heeft de tak met de zwerm op een laken op de grond 'afgetikt. Nét naast de korf. Het resultaat was nóg een zwerm in de boom, eentje op het gras en heel veel bijen op het laken. Maar - het belangrijkste van al - waar is de koningin? Zoeken, zoeken, met allemaal zoemende bijen om me heen (maar prikken konden ze me lekker niet) en tenslotte zagen we haar met de gele stip op de rug in de korf. Wat een mazzel! Nu maar hopen dat alle bijen dat in de gaten hebben (haar ruiken) en ook allemaal in de korf gaan. We zijn toen thee gaan drinken en hebben dat vanaf een afstandje helemaal zitten bekijken in de tuin. Geweldig! Na een uur waren ze er bijna allemaal in gekropen, ook de zwerm in de boom en verderop in het gras. High five, we did it! Nou ja, zij dan...
Toen was het wachten op de tijd dat het koeler werd (en de bijen rustiger) en in de korf. Na het avondeten en nieuwe adviezen van de leer-imker, heeft Ton een nieuwe kast in gereedheid gebracht (de groene). Enkele honingraten uit de oude kast heeft hij in de nieuwe gehangen en de oude van 3 nieuwe raten voorzien. Waarom? Dan hebben ze alvast een plek waar de koningin kan doorgaan met eitjes leggen en waar broed in zit (nieuwe bijtjes in wording).Mocht de splitsing/verhuizing niet goed gaan, dan kunnen ze snel zelf een nieuwe koningin maken. Hierna heeft hij de korf voorzichtig naar de nieuwe kast (naast de oude) gedragen en er bovenop gezet (deksel was eraf). Toen het laken erover en nu maar hopen dat in ieder geval de koningin erin loopt en zij haar allemaal volgen. Een half uur later heeft hij er een klap op gegeven, waardoor de hele kluit in één enkele seconde loskomt. Dat vond ik best eng, maar ook dit lukte prima. Tot nog toe lopen ze allemaal door het gewone invlieggat de kast in, in een fors tempo. Het lijkt de vierdaagse wel, zo mooi! 
Wat een avontuur en wat een leerzame dag vandaag...
Nu (weer een uur verder) zien we dat de korf leeg is en zij allemaal de nieuwe kast ingekropen zijn, helemaal vanzelf! Daar sta ik dus versteld van, dat regelt zichzelf.
Morgen gaat Ton met de imker deze belevenissen bespreken. erg benieuwd of we het goed gedaan hebben. Zo ja, dan hebben we vanaf nu twee volken.
Hieronder een impressie van ons bijenavontuur

Eerste schrik...

Zwerm in de conifeer

Leegtikken

Deel van zwerm op het gras

Oude honingraat uit bestaande kast
halen en in nieuwe hangen...

Deze korf zit voor driekwart vol met bijen!

Avondvierdaagse!

Beetje bij-roken om de bijen rustig te maken

Tot de laatste bij toe in de kast, ongelofelijk!

Als fotograaf en hulpje natuurlijk een beetje
 in de schaduw van dit verhaal

Hé, hij mag zich nu echt
imker noemen, vind je niet?

Les Sauvagistes!

Alweer een week geleden sloten we hier de schilderweek van Bart van der Bom af met zijn deelnemers... Regelmatig komen er nog mailtjes bij me binnen van mensen die thuis aan het 'afkicken' zijn, zo gezellig en fijn als zij deze week samen gevonden hebben. Een reünie staat alweer gepland...
Ze schreven me dat zij een nieuw soort stroming binnen het schilderen belichamen; Les Sauvagistes... (denk o.a. aan Fauvistes etc)
Les Sauvagistes onderscheiden zich als meest luidruchtige groep schilders, ha ha...
Wat is er... en wat hebben we gelachen deze week! Ook werden er weer prachtige schilderijen gemaakt. Wat een fantastisch leven heb ik toch om hier keer op keer zoveel leuke mensen te kunnen ontvangen en ontmoeten!

'Onze' vijf eiken, de eerste dag meteen
prachtig & impressonistisch vastgelegd...

Tijdens de zon in de tuin schilderen...

Even bij elkaar kijken...

Les Sauvagistes, dus...

Zowel onder als boven, mooie paarsen & groenen,
in zo'n verschillende stijl...

Een van mijn lunchcreaties, tabouleh
met wilde tomaten, muhammara en komkommer

Oog voor detail...

Zoals ik beloofde nog meer foto's van de schilderweek die Karin Touw hier leidde. Schilders maken over het algemeen mooiere en originelere foto's omdat ze oog hebben voor compositie, vormen en details...

Korstmos...

Een oude vispan, die nu aan de muur
dienst doet als bijenvijver...

Wilde orchideeën in de berm hier

Mooie tegenstelling, ronde robuuste
vormen van hard materiaal en gefrutsel

Paardebloem, maar tevens input
voor een abstract schilderij 

Mij was de schaduw nog niet opgevallen,
maar deze fotografe wel!

Deurpaneel

Prachtige blauwen... interessant om te
schilderen ook qua vlakken

Mooie bolvormen, een regelrechte
uitdaging voor schilders

Met veel dank aan de fotografe Rian en haar oog voor detail!

Kleurexplosie!

Nu de zon zich meer laat zien, is het een ware kleurexplosie in de tuin en het landschap om ons heen. De koolzaadvelden zijn felgeel en op hun mooist, evenzo de voorjaarsbloemen en de fruitbloesems! Prachtig. Leuk dat juist deze week een schildergroep hier was om zich hierdoor te laten inspireren. Bijna de helft van deze groep was hier vorig jaar ook, dus dat was een warm weerzien. Iedere  keer weer komt mijn droom uit als ik zie dat in de tuin negental schilderijen 'vorderen' en nog een kleurenexplosie erbij leveren!
Hieronder alvast een impressie, later deze week meer...

We kijken terug op een werkelijk prachtige week! Allemaal dank en hopelijk tot ziens!