Wat opvalt is dat er dit jaar vooral vinken rondvliegen om de boerderij. Aangezien mijn (overleden) schoonmoeder Vinkenburg heette, vond Ton het in dit licht leuk op te merken dat er hier een soort van 'vinkenburcht' lijkt te onstaan...Zou ze daar dan toch een hand in hebben?
donderdag 23 februari 2012
Vinkenburg!
Sinds twee weken is het hier al een enorm gekwetter van vogels, wat klinkt als nestdrang. Ton heeft de vogelhuisjes gisteren schoongemaakt, liever gezegd leeg gehaald... wat een prachtig bed van haren, strootjes, mosjes en veertjes opleverde. De haren van Foppe hebben hier overduidelijk een tweede leven!
zondag 19 februari 2012
De eerste rommelmarkt!

zaterdag 18 februari 2012
Liefde op het platteland...
Het is al Valentijnsdag geweest maar over de liefde wil ik toch nog wat schrijven...
Dat gaat à la campagne soms toch over andere dingen. Vanmorgen viel me dat ineens op. Ik liep naar de gîte om te kijken hoe het werken met de chaux (kalkmortel) gisteren gegaan is en of het al een beetje aan het drogen was. Mijn man is hier gisteren aan een aanzienlijke en complexe klus begonnen, namelijk het herstellen van de muur en van de 'hoekstenen' rondom het venster. Er waren afgelopen jaar grote stukken afgebroken onder invloed van vocht in de muur. De kunst is dit zo goed mogelijk te repareren met waar het destijds ook van gemaakt is; zand, kalk en water. Verheugd zag ik dat het buitengewoon goed gelukt was! Hij had het petroleumkacheltje al aan gezet voor het werk vandaag, maar voor nog meer warmte ben ik de grote haard daar aan gaan maken, een lekker stevig vuur!
Ondertussen wat dingetjes opgeruimd. Toen ik weer in het grote huis aankwam had Ton daar voor mij de grote haard aangestoken omdat ernaast mijn schildersezel staat waarop ik druk aan het werk ben... en er was heerlijke cappuccino!
Dat trof me, dat we ieder voor elkaar voor warmte hadden gezorgd... zichtbaar gemaakte liefde noemen we dat!
Dat gaat à la campagne soms toch over andere dingen. Vanmorgen viel me dat ineens op. Ik liep naar de gîte om te kijken hoe het werken met de chaux (kalkmortel) gisteren gegaan is en of het al een beetje aan het drogen was. Mijn man is hier gisteren aan een aanzienlijke en complexe klus begonnen, namelijk het herstellen van de muur en van de 'hoekstenen' rondom het venster. Er waren afgelopen jaar grote stukken afgebroken onder invloed van vocht in de muur. De kunst is dit zo goed mogelijk te repareren met waar het destijds ook van gemaakt is; zand, kalk en water. Verheugd zag ik dat het buitengewoon goed gelukt was! Hij had het petroleumkacheltje al aan gezet voor het werk vandaag, maar voor nog meer warmte ben ik de grote haard daar aan gaan maken, een lekker stevig vuur!
Ondertussen wat dingetjes opgeruimd. Toen ik weer in het grote huis aankwam had Ton daar voor mij de grote haard aangestoken omdat ernaast mijn schildersezel staat waarop ik druk aan het werk ben... en er was heerlijke cappuccino!
Dat trof me, dat we ieder voor elkaar voor warmte hadden gezorgd... zichtbaar gemaakte liefde noemen we dat!
donderdag 16 februari 2012
Gepocheerde eieren
Er zijn van die recepten... die ik altijd een beetje mijd... Daartoe behoren o.a. gepocheerde eieren, praline en karamel maken. Wel een keertje half geprobeerd en helemaal mislukt, die categorie dus.
Met het geven van kookworkshops vind ik eigenlijk dat dat niet kán! Dus raapte ik vandaag mijn moed bij elkaar en ging voor gepocheerde eieren op een salade met knoflookcroutons, avocado en tomaat. Ook die andere recepten ga ik de komende weken gewoon maken en desnoods opnieuw en opnieuw nét zolang tot ze lukken.
Voor de gepocheerde eieren nam ik (natuurlijk) een van mijn Engels georiënteerde kookboeken; Mijn keukengeheimen van Skye Gyngell.
Ik had alvast een pan water en azijn en twee lepels klaargelegd en een doos verse eieren, in de vaste veronderstelling dat er eerst een heleboel gingen mislukken...
Toen ik haar recept las dacht ik niet dat dit goed kon komen, zo eenvoudig, maar het werden fantastische eieren en op een doodsimpele manier! Ik word daar helemaal gelukkig van, weer een keukenangst minder.
Ik ga het jullie verklappen: pan met water en een dessertlepel azijn erin aan de kook brengen, dan vuur laag zetten. Als het water namelijk niet meer borrelt, vliegt het eiwit niet in het rond... ik had het zelf kunnen bedenken, maar helaas.
De eieren die je wilt pocheren eerst in een kommetje doen en daarna rustig in het water laten glijden. Als ze er in zitten (ik had er 4 in gedaan, niet meer dan 6 in één pan, lijkt me), gas uit, deksel erop en 4 minuten laten nagaren. Klaar is Kees!
Het eiwit zat mooi om de dooier heengevouwen en ze smaakten héérlijk met de meer dan boterzachte avocado. Met verse friet erbij was het een mooie, lekkere en pure maaltijd!

Met het geven van kookworkshops vind ik eigenlijk dat dat niet kán! Dus raapte ik vandaag mijn moed bij elkaar en ging voor gepocheerde eieren op een salade met knoflookcroutons, avocado en tomaat. Ook die andere recepten ga ik de komende weken gewoon maken en desnoods opnieuw en opnieuw nét zolang tot ze lukken.
Voor de gepocheerde eieren nam ik (natuurlijk) een van mijn Engels georiënteerde kookboeken; Mijn keukengeheimen van Skye Gyngell.
Ik had alvast een pan water en azijn en twee lepels klaargelegd en een doos verse eieren, in de vaste veronderstelling dat er eerst een heleboel gingen mislukken...
Toen ik haar recept las dacht ik niet dat dit goed kon komen, zo eenvoudig, maar het werden fantastische eieren en op een doodsimpele manier! Ik word daar helemaal gelukkig van, weer een keukenangst minder.
Ik ga het jullie verklappen: pan met water en een dessertlepel azijn erin aan de kook brengen, dan vuur laag zetten. Als het water namelijk niet meer borrelt, vliegt het eiwit niet in het rond... ik had het zelf kunnen bedenken, maar helaas.
De eieren die je wilt pocheren eerst in een kommetje doen en daarna rustig in het water laten glijden. Als ze er in zitten (ik had er 4 in gedaan, niet meer dan 6 in één pan, lijkt me), gas uit, deksel erop en 4 minuten laten nagaren. Klaar is Kees!
Het eiwit zat mooi om de dooier heengevouwen en ze smaakten héérlijk met de meer dan boterzachte avocado. Met verse friet erbij was het een mooie, lekkere en pure maaltijd!
En zoals een gedreven kok betaamt ga ik ze nu nog drie keer maken om te checken of ik geluk had, superverse eieren of dat ik het gewoon kán...
woensdag 15 februari 2012
Les chevreuils...
Wederom wat kiekjes vanuit ons keukenraam...
Als een van ons staat te koken of af te wassen en plots hoor je een run naar de verrekijker, dan is er wat moois te zien!
Vermoedelijk zijn ze op zoek naar eten, want we zien er elke dag wel een paar, en dat is veel meer dan gewoonlijk.
Ook hier is de sneeuw aan het smelten en langzamerhand worden de velden weer groen...Het koolzaad wat er voor deze koude periode nog groen bij stond (en zelfs voor een deel bloeide) is nu helemaal aan zijn einde...nog even en dat mag ie weer! Hier is de buitenkraan weer gemaakt, die kapotgevroren was en overlangs gespleten! en het stadswater kan er weer door. Overal om me heen hoor ik van vrienden en buren hetzelfde: leidingen kapotgesprongen, water in stopcontacten gelopen en allerlei ander ongein door de kou. Het leven à la campagne is dus gewoon zo, dan gaan er altijd dingen stuk. De loodgieters en electriciens hebben het er deze dagen druk mee, zij blij!
Als een van ons staat te koken of af te wassen en plots hoor je een run naar de verrekijker, dan is er wat moois te zien!
Vermoedelijk zijn ze op zoek naar eten, want we zien er elke dag wel een paar, en dat is veel meer dan gewoonlijk.
zaterdag 11 februari 2012
La Sauvagère 'geboekt'
Vandaag is het zover. Ik heb al mijn blogs van 2011 verwerkt in een gedrukt boek: C'est la vie...op La Sauvagère.
Een half Frans-half Nederlandse titel, wat klopt, want zo voelt het hier!
Het bevat 150 pagina's en is nu definitief naar de drukker. Wèhw, spannend!
Uiteindelijk heb ik er nog veel redigeerwerk aan gehad, want alles kan - toen ik het herlas - natuurlijk nog beter en leuker, mooier, duidelijker...
Ook de foto's juist te plaatsen is een vak apart. En dan nog eens én daarna nog eens doorlezen op spelfouten en laten meelezen door mijn partner... en dan nu maar hopen dat er niets meer verspringt tijdens de digitale verzending.
Met onze uploadsnelheid hier heeft het 2,5 uur geduurd voor de verzending rond was (90MB). Ik zat maar steeds naar dat groeiende balkje te kijken... Ja, hoor, nu is hij weg...
De planning is dat het eerste exemplaar 22 februari a.s. arriveert. Dan zal ook de e-versie op mijn blog komen, hoop ik.
Bijgaand helaas een slechte foto...want noodgedwongen van mijn laptopscherm genomen...maar dit wordt de omslag.
Dit is weer zo'n ding dat ik voor het eerst in mijn leven doe... superleuk!
Een half Frans-half Nederlandse titel, wat klopt, want zo voelt het hier!
Het bevat 150 pagina's en is nu definitief naar de drukker. Wèhw, spannend!
Uiteindelijk heb ik er nog veel redigeerwerk aan gehad, want alles kan - toen ik het herlas - natuurlijk nog beter en leuker, mooier, duidelijker...
Ook de foto's juist te plaatsen is een vak apart. En dan nog eens én daarna nog eens doorlezen op spelfouten en laten meelezen door mijn partner... en dan nu maar hopen dat er niets meer verspringt tijdens de digitale verzending.
Met onze uploadsnelheid hier heeft het 2,5 uur geduurd voor de verzending rond was (90MB). Ik zat maar steeds naar dat groeiende balkje te kijken... Ja, hoor, nu is hij weg...
De planning is dat het eerste exemplaar 22 februari a.s. arriveert. Dan zal ook de e-versie op mijn blog komen, hoop ik.
Bijgaand helaas een slechte foto...want noodgedwongen van mijn laptopscherm genomen...maar dit wordt de omslag.
Dit is weer zo'n ding dat ik voor het eerst in mijn leven doe... superleuk!
vrijdag 10 februari 2012
Winterwandeling
Weer een dag met prachtig weer, koud, helder, zonnig...
Door de stevige vorst kon ik de volgende plaatjes schieten, erg mooi vanwege hun structuren en een inspiratie voor mij voor een schilderij...
De laatste rode rozebottels in het veld, het
Door de stevige vorst kon ik de volgende plaatjes schieten, erg mooi vanwege hun structuren en een inspiratie voor mij voor een schilderij...
![]() |
| De anemonen die ik in het najaar als bol gezet heb en die nét opkwamen, als dat maar goed gaat...? |
![]() |
| Bevroren drinkwaterteil van de dieren... |
De laatste rode rozebottels in het veld, het
enige kleurtje wat te ontwaren valt...
Abonneren op:
Posts (Atom)












