Sporen

Konijn

Wat een fantastische wandelingen zijn er te maken met al die sneeuw op de velden! En dankzij de sneeuw ontdekte ik ook allerlei wildsporen in eigen tuin...
Kleine van vermoedelijk konijnen of hazen, maar ook grotere van reeën en hele grote van ....? Omdat onze tuin omheind is met coniferen en een hek van toch wel 1.20 hoog verbaast het me dat groot wild daarover heen gaat, niet vanwege de hoogte maar vanwege moeilijker kunnen vluchten. Tot nu toe een raadsel.
Onderstaand wat foto's van sporen uit eigen tuin en in de velden om ons heen.


Ree?




Good old Foppe....

 


 


Lijkt wel van een beer, ha-ha, maar dat kan natuurlijk niet.
Wel van groter wild, everzwijn...de afdruk was minstens 10 x 10 cm,
dus te groot voor een vos....



Deze blogschrijfster...







Ce n'est qu'un prétexte...

Oftewel: het is maar een smoes...
Mijn papieren blogboek met mijn blogs uit 2011 nadert zijn voltooiing...Uiteindelijk nog veel redigeerwerk en goede foto's plaatsen. Omdat de uitgeverij die het maakt het ook gaat uitgeven (blurb.com) moeten alle foto's vrij van auteursrechten zijn. Afgelopen jaar heb ik hier en daar foto's van internet bij mijn verhaaltjes gezet. Waarom? Meestal omdat de macaronkoekjes of toetjes waarover ik schreef al óp waren vóór ik eraan dacht ze te fotograferen (ja, ook bloggen moet je léren!) ... of ik domweg te laat was met het pakken van mijn camera als ik everzwijnen of herten zag...wie niet?
Deze week dus achterstallige werkjes en alsnog zelf alle foto's maken....(everzwijnen zijn besteld ;-)
Vanmorgen om 9 uur heb ik dus al een rabarbertiramisu gemaakt (lang leve de diepvriezer) en op deze gewone dinsdag een doosje peperdure macarons gekocht en een St. Estèphe wijn.
Toen ik gisteren op internet zag wat het kostte om foto's te downloaden die vrij van auteursrechten zijn (en terecht, de fotograaf moet ook zijn brood verdienen) besloot ik dat ik maar beter die macarons en wijn kon gaan kopen om er zelf van te genieten. De everzwijnen moet ik helaas wel downloaden...
Het is dus pure noodzaak dat we deze lekkernijen verorberen gaan vandaag...ja, iemand moet het doen!

Theemuts en winterbelevenissen...

Dit weer levert wel huisvlijt op natuurlijk!
Mijn derde theemuts is af, geen lintjes maar allemaal kleine lapjes en later met de hand doorgepit...Deze heb ik voor mezelf gemaakt.

Ben nu een schilderij aan het opzetten, wat ik in opdracht maak voor een gast die hier was, leuk. Verder kreeg ik bericht dat franse les uitviel vanwege de hoeveelheid sneeuw op de weg ernaar toe...Voelt als een soort ijsvrij, want vandaag had ik hard moeten studeren op de passé composée (voltooid verleden tijd), maar dat hoefde plotseling niet... Quelle surprise!
Het koude weer slaat wel genadeloos toe voor de minder sterke vogeltjes...
Schorrie en Morrie komen nu niet met muizen naar binnen maar met een roodborstje, oef, zielig!!
Het dak van de auto is een goede voederplek en ligt nu vol broodblokjes voor de vogels, zodoende onzichtbaar (en kennelijk ruiken ze het ook niet) voor Foppe en de poezen!
Vorig jaar had ik er dagelijks een aantal platte wegwerpborden met gekookte spaghetti op gezet...Toen de sneeuw en vorst voorbij waren reed mijn partner (niet zo'n oog voor detail) er rustig mee naar het dorp...ha-ha!
Tot zover hier de winterbelevenissen...

Finalement...la neige!

Ik was de afgelopen dagen best jaloers op het weer in Nederland - jullie hebben al een paar dagen sneeuw - maar nu eindelijk is er ook flink wat bij ons gevallen. Ik probeerde op de buienradar die buien richting Normandië te 'denken' en die vlokken uit de lucht te kijken...
Afgelopen vrijdag heb ik al groots boodschappen gedaan (je moet het lot toch een beethe tarten, nietwaar) zodat we zeker drie weken ingesneeuwd kunnen raken, maar dat zette vooralsnog geen zoden aan de dijk...
Vannacht was het dan eindelijk zover en meteen 12 cm, dus dat is niet niks.
Foppe is door het dolle heen, maar poes Jut - voor wie het nieuw is - minder. Zij loopt net zoals Jules als een boer met kiespijn door de sneeuw. Alsof ze smekend vraagt om haar laarsjes...nee, liever dicht tegen elkaar aan op de stoel voor de haard.
We hebben meteen van de gelegenheid gebruik gemaakt om een groot vloerkleed ter reiniging omgekeerd in de sneeuw te leggen, een oude methode en ik ben benieuwd of dit gaat lukken!
Toen ik vanmiddag een wandeling wilde maken met Foppe werd ik zó getroffen door de immense witheid van de velden dat ik zwarte vlekken voor mijn ogen kreeg en het geen vijf minuten buiten volhield. ..rare ervaring. Heeft dat met sneeuwblindheid te maken? Binnen is het redelijk donker in ons huis, kleine ramen, dus het verschil was was echt enorm! Morgen zonnebril op en dan hebben we ook beter weer (mét zon).

Ik kan me helemaal overgeven aan de sneeuw, er staan geen verplichtingen of reizen in de planning, dus ik ben helemaal in mijn sas!

Le club des Tilleuls

Vanmorgen stond de kwieke 74-jarige Bernadette, dorpsgenote van ons, voor het hek. Ze kwam ons bezoeken om nogmaals te vragen of we geen lid willen worden van de club...De vorige keer dat zij dit vroeg hebben we daar wat 'overheen' proberen te praten omdat we bang zijn dat het een bejaardenclub is. Maar vanwege la politesse kun je natuurlijk niet vragen naar de gemiddelde leeftijd...
Aan onze keukentafel verkocht ze het lidmaatschap met verve! Goed voor ons Frans en onze contacten...oui, oui
En eenmaal lid - € 20 p.p.p.j -  ben je verzekerd? en krijg je korting in tal van winkels (mits je je zegel voor 2012 op je kaart geplakt hebt!)
In tegenstelling tot wat ze beoogde werden we nog banger...
Maar we zijn gezwicht en voelen ons niet verplicht elke maand te verschijnen, zien het meer als een subsidie aan het dorp. Wat ze daar doen? Kaarten, gateaux eten, pingpongen, lezingen, petanque spelen, dinertjes en je kunt ook gewoon gaan lezen of je breiwerkje meenemen (dat maakt veel goed)...
Volgende week woensdag gaan we erheen, jullie gaan het horen!



Vermenselijking

Toen ik deze week 's avonds naar Zumbales ging, nadat ik me met véél moeite had losgemaakt van mijn heerlijk warme plekje bij de haard, zag ik in mijn koplichten de paarden staan (huiveren), konijntjes (gehaast) de weg oversteken, een das wegkruipen...
Als (nog steeds) stadse vrouw zou ik met deze temperaturen graag alle dieren willen herbergen in mijn huis...kom maar allemaal hier, zo zielig om zo de nacht in te moeten! Hiermee projecteer ik natuurlijk geheel ten onrechte waar ik zelf zo'n behoefte aan heb met dit weer!

Vanmorgen kwam David, de paardenboer die zijn Percherons om ons heen heeft staan, een jerrycan warm water halen om zijn kraan in het veld te ontdooien, zodat de paarden weer kunnen drinken uit de grote trog daar. Ik vertelde hem van mijn 'herbergverlangen' en hij reageerde geruststellend maar ook met een lichtelijk gepikeerd...Het zijn wél Percherons hoor! Die zijn sterk en stevig en helemaal niet ongelukkig met dit weer!
Oké...ik ben weer ontwaakt en op de boerderie!

Nostalgique...

Bonjour!
Dit was mijn eerste blik naar buiten vanochtend. IJsbloemen op de ruiten van de slaapkamer....dat is iets wat ik me alleen uit mijn kindertijd kan herinneren. Daarna waren er altijd huizen met CV. Douchen lukte niet want de waterleiding is bevroren. Geen nood, we hebben altijd nog onze bron, dus zetten we hem om en hebben weer water. De waterleiding van onze bron komt binnen in een keukenkast en raakt nooit bevroren...wat een luxe. Nu bij de kachel, we kunnen niet veel anders...
De cellosuites van Bach op, lezend, bloggend...très agréable!
Met deze temperatuur (overdag - 8, 's nachts -12)  stoken we een volle kruiwagen houtblokken per dag weg en daarbij hebben we twee petroleumkachels en een elektrische kachel aan, maar overal is het aangenaam. Als we opstaan is het nog 15 gr in de woonkamer en dat is fantastisch, vergeleken bij de 10 gr van vorig jaar. Bij 19 gr voelen we ons verwend! Maar ondanks dat het mooi weer is, waait er een snijdende wind die maakt dat het aanvoelt als - 14, dus mij niet gezien buiten, hoogstens een snel rondje met Foppe in de vroege middag. Mijn wangen springen gewoon open bij deze kou!