Heilige boontjes

Op 15 mei schreef ik dat de bonen het wat mij betreft konden schudden - want te druk met andere dingen dan moestuin -  maar met hulp van schoonzus en nicht (dank, dank) zijn ze toch geplant begin juli. Komt tijd, komt raad. Laat maar niet te laat, want in ieder geval voor 15 juli! Daarna schijnen ze het niet meer te doen...
Ik had haricots verts (Frans sperzieboontje), Nederlandse stokspekbonen (uit het pakket groenten van weleer) en heilige boontjes gezaaid ( ja, ja, die bestaan écht!)
Zij heten vermoedelijk zo omdat op ieder wit boontje een engeltje staat afgebeeld...superleuk.



 Na het rooien van de tuinbonen (waarbij ik de wortels van de planten vanwege de stikstofafgift in de grond heb laten zitten) stonden de wilgenstaken meteen klaar om dienst te doen voor deze partij bonen. Lekker makkelijk!
Ze zijn goed aangeslagen en nu - 6 weken later - bijna 2 meter hoog, althans de haricots verts en stokspekbonen. Er zitten al piepkleine boontjes aan, heel schattig!



Het eerste boontje





De heilige boontjes blijven laag (deze braverikken nemen natuurlijk weinig risico ;-)



Stokspekboon "Blauhilde" met blauwe peulen (schijnen lekkerder te zijn...)

Tot zover de bonen...



Pompoenen!

De pompoenen doen het heel goed dit jaar. Ik heb afgelopen winter van een gekochte biologische pompoen de pitten gedroogd omdat ik hem zo lekker vond en hem daarom wou zaaien. Toen ik die zaadjes eind maart in de kiempotjes had zitten bedacht ik dat als ze niet zouden opkomen ik behoorlijk laat zou zijn met nieuwe te kopen en alsnog te zaaien. Dus geen risico genomen en dat maar meteen gedaan. Nu heb ik twee soorten door elkaar, zou niet meer weten wie welke is. Zelfde kleur, zelfde grootte...Maar minder groot dan vorig jaar. Ik heb ze nu op dakpannen gelegd zodat ze droog liggen (i.p.v. op vochtig gras) en de dakpannen 's nachts de overdag opgeslagen warmte kunnen afgeven aan de vrucht. Verder heb ik ze na 2-3 goede exemplaren gesnoeid zodat alle groeienergie nog naar de vruchten kan. Maar erg groot worden ze nog niet. C'est ca, dan zijn ze maar lekker vlezig en zoet. Pompoenen, je kunt er niet genoeg van hebben! Zo lekker in allerlei gerechten en zo vrolijk en decoratief in de tuin. Je hebt er inderdaad meerdere keren plezier van!

Al weer voorbij...

De schilderweek is voorbij gevloooogen! Op mijn netvlies staan nog vers alle indrukken en alle schilderijen die deze week gemaakt zijn. Maar zaterdag zijn de cursisten al weer huiswaarts gegaan, jammer! In mijn rondje in de tuin zag ik in de bloemenbak nog een stille getuige: een penseel dat stond te drogen...
Deze week stond in het teken van Impressionisme. Er is geoefend in een Monet, Seurat en tenslotte Gauguin-stijl.

Leerzaam om te zien hoe zij bezig waren, ook voor mij aan de zijlijn. De deelnemers stonden twee dagen lang te oefenen in het landschap weergeven in puntjes (o.a. Seurat): pointillisme, wat hier en daar wat moeite gaf, omdat er grenzen verlegd moesten worden. Je wilt sneller, anders, op je eigen manier, maar het thema is: via gekleurde puntjes.

Maar ... de resultaten waren er dan ook naar! Verrassend prachtig, allemaal! De strobalen om ons heen leende zich natuurlijk prachtig voor dit soort landschapjes, oftewel paysages. Mazzel dat die er nog stonden!
Vrijdagavond hebben we de week met een expositie, een fotopresentatie en een buffet samen feestelijk afgesloten, heel erg leuk en gezellig. Wat een voldaan gevoel dat we weer zo kunnen terugkijken op deze week!

Vandaag op de rommelmarkt in Bellême nog wat spullletjes gevonden - ook gestippeld - die ik cadeau kreeg van een lieve deelnemer, die nog even was gebleven...een superleuk aandenken, vandaar dit laatste stilleven...

Quelle bonheur!!

De schilderweek is hier in volle gang. Vanaf maandag zaten de deelnemers al stoer in de tuin te schetsen, toen ik het binnen veel behaaglijker vond... Onze oude stal - inderdaad een héérlijk schilderobject - is dus 10 keer geschilderd, ieder in eigen stijl.
Hier alvast een voorproefje...



Foto van de stal







Impressie van cursiste


Is dat niet mooi al? Ik voel me zooo gelukkig met al die creërende mensen om me heen, met het atelier vol schildersezels met allerlei werk erop, met schilderende mensen in de tuin en aan tafel gesprekken over schilderen etc.

Toen ik vanmiddag tijdens de lunch liet vallen dat we voor onze luiken een andere tint grijsblauw hebben uitgezocht moesten de kleurkaarten meteen op tafel komen en lieten zeker zeven deelnemers hun ideeën daarop los...heerlijk. Schilders en kleur, onlosmakelijk en diep met elkaar verbonden!

Pony’s in de boomgaard...

Bij de buren wordt een kinderkamp gehouden en een van hun gebruikelijke uitjes is dan om met de kinderen op de pony’s  naar ons toe te wandelen, met zijn allen limonade en cake in de tuin te drinken en te eten en dan weer terug te lopen. Hoe eenvoudig kan iets leuks doen zijn? Tijdens onze versnaperingen deden de pony’s zich te goed aan eigen lekkernijen: de appels en peren die reeds op de grond lagen in onze boomgaard.

Van gekkigheid wisten ze niet hoe snel ze al dat lekkere groene gras en fruit allemaal konden opeten en tijdens dat rondrennen in de boomgaard ritsten ze met hun zadelknop nog meer fruit van de bomen.

We zijn in het paradijs beland... moeten ze gedacht hebben.

Omgekeerde wereld!

Die goeie 'oude' Foppe is  maar naast Jut en Jul gekropen in de veel te krappe mand die hij ooit als pup heeft gehad, zo'n 15 kilo geleden! De poezen nemen steeds vaker bezit van zijn mand en zijn kleed...

Foppe is toch wel een lot uit de loterij, zoooo'n lieve hond. Er komen en gaan allerlei mensen, soms ook met andere honden en hij is er altijd blij mee. Enthousiast over iedereen, altijd in voor spelen met de bal of een lekker stukje lopen. Het maakt hem niet uit of er een andere hond of poes uit zijn bak eet, Heel, heel soms gromt hij even als in het volle spel zijn speelmaatje net even eerder bij 'zijn' bal is, maar nooit serieus. Foppe is ook een prater, wat je vaker van stabijen hoort.'s Morgens bij het weerzien loopt hij altijd gezellig te murmelen tegen ons. Van hem kun je echt zeggen dat hij nooit en te nimmer chagerijnig is. We zijn gek op hem!

Yoga spirit!

Vorige week hebben we hier een Yogagroep gehad met veel leuke Yogalessen, o.a. in de tuin. Gelukkig maar dat het weer goed was!

Tussen de Yogalessen door was er voldoende tijd andere dingen te doen, zoals samen wandelen (dichtbij of ver), naar de Salon du Thé voor een heerlijk kopje thee met zelfgebakken taart, een tripje naar Chartres met zijn mooie kathedraal, luieren en lezen in een zonnestoel in de tuin, franse inkopen doen in de supermarkt voor thuis...
Wij op onze beurt genoten van het koken voor deze groep en de tuin hielp ons daarbij. Al een heleboel appels en pruimen dienen zich aan en Leontine en ik maakten hier heerlijke taarten van als toetje. Nog lekkerder was het om die op te eten bij het vuur 's avonds, echt heel gezellig!

Kortom, we hebben ons allemaal weer goed vermaakt, men genoot van de maaltijden en zo te lezen in het gastenboek ging iedereen heel 'gevuld' (en soepel !)huiswaarts. Na een paar daagjes voor onszelf bereiden we nu weer monter de komende schilderweek voor...opruimen en schoonmaken, een weekmenu kiezen met bijbehorende boodschappenlijst, vervolgens groots inkopen, de wekelijkse strijkmarathon doen en af en toe ook lekker luieren, hoor! (en een kort blogje schrijven)