Taichi op La Sauvagère

Afgelopen week is er volop Taichi beoefend in ons atelier maar merendeels in de tuin, wanneer het weer het toeliet. Een héérlijke - en toch overwegend zonnige - week met leuke deelnemers, een fijne sfeer en steeds prettig zacht en harmonieus bewegende mensen om ons heen!

Tussen de lessen door was er tijd voor ontspanning, lezen in de zon, hangmat, samen een cidertje drinken en tenslotte samen aan tafel.



Op 14 juillet (viering van de bestorming van de Bastille)
aten we zoals zovele Fransen: moules et frites!



De deelnemers gingen allemaal heel ontspannen en tevreden huiswaarts of..verder op vakantie. Wij hebben nu een weekje vrij en bereiden ons dan weer langzaam voor op de Yogaweek die volgende week zondag van start gaat.

Boomspiegel gemaakt

Vorige week hebben we er weer een boomspiegel bijgekregen, nou ja, gekregen...

Vader Piet is de drijvende kracht achter deze activiteit! Elke keer als hij op bezoek komt, krijgt een boom van hem zo'n mooie spiegel. Waarom? Gras neemt veel voeding en vocht weg voor de boom. Kale grond die je vervolgens bemest met pasgemaaid gras (mulch) of compostgrond geeft de boom veel voeding. Mijn vader zegt dan: let maar op, daar gaat hij van juichen!
Onder het mom van: voed de aarde en de aarde voedt jou.
En dat doet hij wederom dit jaar ... met heerlijke pruimen!

Roseval aardappelen geoogst!

Toen mijn 85-jarige vader vorige week bij ons op de boerderij was hebben we samen een partijtje Roseval aardappelen geoogst, zie hier...

We hebben ze niet aangepland in het voorjaar, maar enkele aardappeltjes van vorige jaar zijn per ongeluk in de grond blijven zitten. Die kwamen dit voorjaar natuurlijk op. Aangezien ze de twee jaren eropvolgend niet op dezelfde plek mogen staan i.v.m. aardappelziekte hebben we de 7 plantjes maar 'even' in een bak geparkeerd... Daar werden ze ruim een meter hoog! Deze ervaring leert ons dat Roseval het daar ( = 1/3 compost, 1/3 aarde en 1/3 vermiculiet) dus veel beter doen dan in de volle grond bij ons, wat klei is. De opbrengst was groot en het zijn veel mooiere en grotere aardappels dan vorig jaar.

Gisteren hebben we ze gegeten, geroosterd met knoflook en rozemarijn, naruurlijk ook uit eigen tuin. SMULLEN was het!

De diergaarde...

Poesje Jut is nu anderhalve week bij ons en het is een feest om te zien hoe vaak ze speelt met Jules, die zich min of meer over haar ontfermd heeft en ook zijn levendigheid weer terug heeft. Ze dollen veel samen, klimmen de boom in (natuurlijk te hoog, help hoe moet ik nu terug??) en ook in huis is het elkaar schoonlikken en liefst ook samen op schoot bij mij. Uit plaatsgebrek gaat Jut dan maar een beetje boven op Jules liggen....ik heb dan een torentje kat op schoot en alles spint (en ik erbij :-)
In het begin kroop Jut regelmatig weg tussen de droger en de vriezer (6 cm). Ze had dit als schuilplek. Toen ze dit gisteren weer probeerde zat ze plots klem, teveel gegroeid! Je had haar reactie moeten zien, ze begreep er niks van...
Foppe heeft bij al dit kattenplezier een beetje het nakijken. Wel is hij erg lief naar haar. Hij blijft even stilstaan als ze onder hem doorrent en geeft haar regelmatig 'neusjes'.
Het is 's morgens al een hele diergaarde bij het eten geven, ieder op een aparte plek. Want je begrijpt dat Foppe constant zijn oog  heeft op de volvette catmilk!

Op dit moment hebben we veel sprinkhanen, veel kleintjes en af en toe een grote. De poezen hebben het druk met vangen en opeten. Ondanks dat Jut ze als een soort speeltje ziet (denk ik) , loopt zij er toch al grommend mee naar binnen. Prooi gevangen! Maar zij is toch nog te onhandig om zo'n wild springend diertje te verorberen. Mazzel voor die sprinkhaan...



Dit was wel een hele grote, brrrr



De komst van Jut de poes!

Gisteren hebben we Jut, onze nieuwe kleine poes, gehaald uit het nestje bij de buren. We werden gebeld dat we moesten komen omdat ze was 'uitgebroken'  en reeds op het erf liep, dus heel erg toe aan de wijde wereld ingaan... Zo gezegd, zo gedaan.
Van tevoren hebben we een bakje melk en brokjes klaargezet en de kattenbak (in een aparte kleine ruimte) zodat ze bij aankomst meteen zou weten waar haar nieuwe 'thuis' is.
Ze acclimatiseert bijzonder snel, gisteravond zwierf ze al door het hele - grote! - huis.
Haar eerste slaapje deed ze in mijn bergschoen! Hier wordt ze net wakker.

Het zelf drinken van een schoteltje leek nieuw voor haar, maar dat had ze ook snel door. Toen de kennismaking met de andere huisdieren...Foppe snuffelde wat en accepteerde haar meteen. Jules (andere kat) moest eerst een dag blazen voordat hij voor haar piepende charmes viel...Heel aandoenlijk en mooi om te zien hoe zo'n kleine poes zonder terughoudendheid een blazende kat nadert. Toch ook voorzichtig - dus niet naïef - maar onbevangen zoekend naar nabijheid (Je bent toch van mijn soort??) en erbij willen horen en willen spelen... Jules joeg en sloeg haar in eerste instantie weg. Ze reageerde erop met een speelse houding, beetje uitdagend zelfs.
Fantastische overlevingsvaardigheid toch? Want Jules ging schoorvoetend om en na een avond rende ze samen rondjes om het kookeiland! Het begon met een neusje geven... en langzaam zagen we Jules smelten. (We zorgen natuurlijk wel dat de anderen er baat bij hebben dus krijgen zij ook wat lekkers als we Jut eten geven, nog 3 keer per dag.)
Terwijl ik naar dat spannende naderingstafereel keek realiseerde ik me dat we eenmaal opgroeiend (als mens dan) bijna allemaal negatieve gevoelens hebben ontwikkeld bij weggestuurd worden, bang zijn niet geaccepteerd te worden en er niet bij te horen, dan geen initiatief meer durven nemen etc.
Zo'n klein ding kent dan geen enkele schroom om alles in de strijd te gooien, nog niet gehinderd door dat soort ervaringen...tabula rasa in optima forma en heel leerzaam en mooi om te zien!
Ze is de zachtheid en vrolijkheid zelve dus jullie begrijpen: we genieten ons hier te pletter!

Ik hoor mijn baas!

Afgelopen week zijn er drie grote gaten geboord voor o.a. afzuigkappen en wasdroger. Omdat onze muren 63 cm dik zijn (ja-ja) was dat een hele operatie! Met een diamantboor ging het toch nog redelijk vlot en kwamen er 3 lange pijpen uit van steen en kalkmortel, soms in stukken. Interessant om te zien dat die muren dus echt massief zijn! Aan de bijkeukenkant was een gat gemaakt voor een directe uitgang van de wasdroger. Foppe hield vanzelfsprekend de zaken goed in de gaten en hoorde opeens mijn stem buiten door een van de gaten. Hij begreep er niets van! Ze is binnen en ik hoor haar toch echt buiten...Hij moet gedacht hebben, dan maar door het gat naar binnen zien te komen, maar dat paste niet echt...
Later heb ik zijn bal door het gat naar buiten geduwd, toen was het natuurlijk helemaal feest! Zo wordt een klus met hem om me heen gewoon erg vrolijk om te doen.

Alle jongen uitgevlogen!

Vanochtend waren we getuige van de laatste twee! (toch) jongen die uitvlogen uit het torenvalknest in de hoge nis van ons gastenhuis. Bijzonder toch dat we het zagen, zo'n kort maar heel belangrijk moment. De eerste die uitvloog zagen we op de punt van het dak zitten en de wieken nemen riching het open veld. Terwijl we hem nakeken, verraste nummer twee ons en vloog rechtsreeks uit de nis via de open ruimte naar de boom verderop. Tussenstopje! Daar bleef hij zitten maar het waaide zo enorm dat de dunne tak, waarop hij zat, behoorlijk heen en weer zwiepte...oefening evenwicht bewaren! Wat een enorme stap neemt zo'n jonge vogel dan, van wekenlang in een nis zitten en gevoerd worden naar vliegen, coördineren, navigeren, inschatten, landen...en dat allemaal voor de eerste keer!